ถ้าจะโกรธ โกรธให้มันถูก

ฆ่าอะไรจึงไม่บาป

ครั้งหนึ่งอูนุมาเมืองไทยแล้วจะไปอยุธยา
ต้องมีหน่วยอารักขากลัวชาวอยุธยาจะเล่นงานอูนุ...

อูนุแกไม่ได้รู้เรื่องแกไม่ได้มีส่วนมาเผากรุงศรีอยุธยาอะไร
แม้แต่น้อยพวกเผากรุงศรีอยุธยาตายตกนรกยังไม่ได้ผุด
ได้เกิดสักคนเดียวแล้วเราจะโกรธคนสมัยใหม่ได้อย่างไร

ถ้าเราจะโกรธโกรธให้มันถูก...
โกรธอะไร...? โกรธกิเลสสิ นี่แหละที่ควรจะโกรธควรจะฆ่่า
ควรจะโกรธความโลภ ความโกรธ ความหลง ความริษยา
พยาบาท ความแข่งดีความถือตัว......
เรียกว่ากิเลสทุกประเภทเป็นเรื่องน่าโกรธน่าเกลียด
แล้วน่าฆ่ามันเสียอย่าเอาไว้...

กิเลสที่ควรฆ่า มันอยู่ที่ไหนอยู่ที่ตัวเรานั่นแหละ...
สำคัญนักหนา เราดูว่า ตัวเรามีอะไร ฆ่ามันเสีย
ฆ่าความโลภ ฆ่าความโกรธ แล้วเราก็สบาย....

เคยมีคนไปถามพระพุทธเจ้าว่าฆ่าอะไรจึงจะไม่บาป...?
และมีความสุขด้วย พระองค์ตรัสว่า...

"
โกธัง ฆัตตะวาสุขัง เสติ...ฆ่าความโกรธได้ มีความสุข"

ฆ่าความโกรธได้มีความสุขเพราะฉะนั้นเราอย่าไปโกรธคน
แต่เราโกรธสิ่งที่ทำให้ไม่เป็นคน
สิ่งที่ทำคนไม่ให้เป็นคนคืออะไร......
?
ก็คือกิเลสประเภทต่างๆ ตัวใหญ่ก็ 3 ตัว...

ตัวโลภะ โทสะ โมหะ นี่แหละ โลภ-โกรธ-หลง
3
ตัวนี่แหละตัวร้ายเป็นตัวที่เราเห็นหน้ามันแล้ว
ต้องเล่นงานมันเลยทีเดียวอย่าปล่อยให้มันมาโจมตีเรา
อย่าให้มันมาเป็นนายเรา....

เดี๋ยวนี้คนเราไม่โกรธกิเลสแต่ว่ากลับไปโกรธคนมันไม่ถูก
คนเรานี่ใช่ว่าจะชอบการมีกิเลสกับเขาเมื่อไหร่
ไม่รู้ไม่เข้าใจแล้วเผลอมันก็มีขึ้นน่าสงสารด้วยซ้ำไป
คนทำชั่วนี่เป็นคนที่น่าสงสาร...
ควรจะหาทางว่าเราจะช่วยเขาอย่างไรให้เขาดีขึ้น
ให้เขาเจริญขึ้น ให้มีปัญญาให้รู้จักรักษาตัวรอดปลอดภัย

เราควรจะทำอย่างไรนั่นแหละจึงจะเป็นการถูกต้อง....

แต่เราไม่ค่อยคิดอย่างนั้น เขามีกิเลสแล้วเรากลับมีกิเลส
ขึ้นมาด้วย เช่น...เราเกลียดเขา นี่มันเป็นกิเลส
เราโกรธเขาเราก็มีกิเลส...เราริษยาเขาเราก็มีกิเลส
เราทำอะไรในทางไม่ดีก็เท่ากับว่าช่วยเพิ่มสิ่งชั่วร้ายขึ้นใน
สังคม....สังคมจะดีขึ้นได้อย่างไรถ้าไม่ช่วยกันทำลายสิ่ง
ชั่วร้าย....หน้าที่ของเราทุกคนคือ...ต้องทำลายสิ่งชั่วร้าย
ในตัวเราและในบุคคลอื่นให้หมดไป....

~
จากปาฐกถาธรรมโดยหลวงพ่อปัญญานันทะภิกขุ~
ขอนอบน้อมแด่คุณพระพุทธ คุณพระธรรม คุณพระสงฆ์