ไม่มีใครอยากจน
ทุกวันนี้ท่านใดรับภาพในสังคม ดังต่อไปนี้ได้บ้างมั้ย
-ไปทานอาหารนอกบ้าน ร้านอาหารเย็นต่อดึก พบคน หรือเด็ก เล็กๆ เร่ ขาย ดอกไม้ ของจุกจิก ช่วยซื้อหน่อยเถอะ
-ไปซื้อของในตลาดสด ขอทาน เดินมาสะกิด
-ซื้อของมินิมารท์ ขอทานนั่งรอรับเศษเงินหน้าประตูทางออก
- คนที่หนทางตันบังคับให้ตำรวจยัดเยียดขอหา เพื่อที่จะได้มีที่อยู่ที่กิน
และคนจนที่สนามหลวง ในวันนี้บอกว่าท่านผู้บริหารประเทศทั้งหลายว่าเคยนอนสนามหลวงมั้ย เคยจนอย่างเขามั้ย
แล้วรู้สึกกันอย่างไร แล้วขณะท่านอยู่ท่ามกลางคนเหล่านี้ ท่านทำอย่างไร คิดอย่างไรกับคนเหล่านั้น แล้วทานอาหารมื้อนั้นทานกันอร่อยมั้ย เมื่อเหตุการณ์ต่อหน้าท่านทุกครั้งท่านฉุกคิดกับตัวเองหรือไม่
อิอิ ไม่มีอะไรค่ะ อยากแชร์ความรู้สึก เท่านั้นเอง
เคยเจอบ่อยครับพี่ ผมช่วยได้ก็จะช่วยเป็นประเภทใจอ่อน(แต่ไม่อ่อนใจ) ข้าวสักกล่อง น้ำสักแก้ว ให้เขาอยู่ได้ครับ...
...เสือสิงห์กระทิงแรดเป็นภาพในสังคม..กับเขี้ยวลากดิน..อิอิไม่มีอะไรขอแชร์ความรู้สึกให้มันส์ๆด้วยคน
เป็นเหตุผลหนึ่งครับที่ผมไม่อยากไปในสถานที่ที่ต้องพบเหตุการณ์เช่นนั้น
ไม่ใช่ว่ารังเกียจนะครับ ผมไม่เคยรังเกียจคนจน ผมเองก็มีพื้นฐานมาจากคนจน
แต่พอเจอสภาพแบบนั้น มันขัดแย้งในใจรุนแรงครับ ให้ ไม่ให้
ให้ไป ก็มีคนมาอีกเรื่อย ๆ
พอไม่ให้ ก็ตะขิดตะขวงใจ "แม่งกินเบียร์ขวดเป็นร้อยกินได้ กะอีแค่ให้ทานนิดหน่อยไม่ให้..."
มีหลายคร้ังครับที่ผมพลาดโอกาสทำทานไปแล้วมานั่งเสียใจทีหลัง
ผมเจอภาพแบบนี้แล้วหดหู่ทุกคร้ัง
ขณะที่คนกลุ่มหนึ่งนั่งกินอาหารอย่างดี หรูหรา ราคาแพง
แต่คนอีกกลุ่มที่ซุกหัวนอนไม่มี มิต้องพูดถึงอาหารที่ยาใส้
การพัฒนาบ้านเราทำให้มีคนแบบนี้เพิ่มมากขึ้น
ช่องว่างถ่างออกเรื่อย ๆ
ขจิต ฝอยทอง . ยายธี หนานเกียรติ ขอบคุณทุกท่านมากนะคะ
ขณะที่คนกลุ่มหนึ่งนั่งกินอาหารอย่างดี หรูหรา ราคาแพง แต่คนอีกกลุ่มที่ซุกหัวนอนไม่มี มิต้องพูดถึงอาหารที่ยาใส้ ช่องว่างสังคมไทยห่างกันมากเกินไปค่ะ