การรับที่งดงามคือการรับความสุขอันเกิดจากการให้
ศิลปะของการรับนั้นยิ่งใหญ่ ซับซ้อนกว่าศิลปะของการให้
สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่สิ่งของที่ได้รับ
หากอยู่ที่จิตใจของผู้รับเป็นหลัก
คนจำนวนมากมีความทุกข์จากการได้รับ มากกว่าการไม่ได้รับอะไรเลย
มีคำถามมากมายเกิดขึ้นในใจของผู้รับ
มีความผิดหวังมีความน้อยเนื้อต่ำใจ
และความคลางแคลงใจในสิ่งของนั้น
หลายคนมีคำถามว่า
ทำไมเขาให้สิ่งนี้ ทำไมเขาไม่ให้สิ่งนั้น
ทำไมเขาให้เราน้อยกว่าคนอื่น
เขาให้เราเพราะหวังประโยชน์อะไรหรือเปล่า
จิตใจของผู้รับจึงมีความหมายมากกว่าสิ่งของที่ได้รับ
การรับที่งดงามคือการพอใจในสิ่งที่ได้รับ
การรับที่งดงามคือการรับด้วยหัวใจเป็นสุข
การรับที่งดงามคือการรับด้วยสำนึกถึงความขอบคุณ
การรับที่งดงามคือการไม่อยากรับในสิ่งที่ผู้ให้ไม่ได้ให้
การรับที่งดงามคือการรับที่รู้สึกถึงการให้ไม่มีที่สิ้นสุด
การรับที่งดงามคือการรับความสุขอันเกิดจากการให้
จากหนังสือศาสตร์แห่งความสุข
โดย วันรวี รุ่งแสง