ผู้คนมากมายตั้งเข็มทิศไปหาความสุข โดยเข้าใจว่า ทางที่จะๆไปถึงความสุขต้องผ่านการหาวัตถุให้เพียงพอเสียก่อน จึงจะไปถึงจุดหมายได้....จึงหลงอยู่ในวังวนนั้น...จนลืมไปว่าเป้าหมายเมื่อเริ่มเดินทางนั้นต้องไปทางไหนและเพื่ออะไร...

เติมเต็มสิ่งที่หายไป

 

       โรคของคนไทยในปัจจุบัน คือ โรคขาดความรัก..ความเข้าใจ โรคนี้เมื่อเป็นแล้ว ต่อให้มีเงินมากสักแค่ไหนก็รักษาไม่หาย สังคมไทยเปลี่ยนแปลงไปมาก คนส่วนใหญ่มุ่งหวังความสุข  และตั้งเข็มทิศไปหาความสุข  โดยเข้าใจว่า ทางที่จะๆไปถึงความสุขต้องผ่านการหาวัตถุให้เพียงพอเสียก่อน จึงจะไปถึงจุดหมายได้ คนมากมาย...จึงหลงอยู่ในวังวนนั้น...จนลืมไปว่าเป้าหมายเมื่อเริ่มเดินทางนั้นต้องไปทางไหนและเพื่ออะไร... 

       เราวุ่นวายอยู่กับหน้าที่การงาน ด้วยการโถมใจลงไปทำมันทั้งตัวและหัวใจ หน้าดำคร่ำเครียด หน้าตายุ่งอยู่ตลอดเวลา แล้วบอกคนอื่นว่ายุ่งเหลือเกิน ไม่มีเวลาคุย...เดี๋ยวจ้องทำโน่นทำนี่อีก....กลับบ้านก็คิดถึงเรื่องที่จะต้องทำพรุ่งนี้....รุ่งขึ้นก็ทำ ๆ ๆๆ... เป็นวงจรอยู่อย่างนั้น....

 


      ไม่มีใครกล้าพอที่จะเอามือมาสะกิดหรือบอกเขาว่า“หยุดเสียหน่อยไหม.... พักสักนิดเถอะ....แล้วหลับตา...สัมผัสกับสิ่งรอบตัว....รู้สึกถึงลมเย็นๆ ที่มากระทบผิว รับรู้เพลงเบาๆ ที่มีกระทบหู...รู้ถึงลมหายใจที่ปลายจมูก...รู้สึกถึงใจที่มันหนักอึ้ง...แล้วนึกให้ดีๆ ว่ากำลังทำอะไรอยู่....ทำไมต้องไปทำมากมายขนาดนั้น...” 

           เราตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเงินมาตลอดทั้งชีวิต  เพื่อผ่อนรถ ผ่อนบ้านหลังใหญ่ๆ เพื่อให้ครอบครัวสุขสบาย แต่..ในความเป็นจริงแล้ว เราไม่เคยมีเวลาอยู่กับครอบครัวเลย.. ลองพิจารณาดูดีๆ ว่าทุกอย่างที่เราทำไปนั้น เพื่ออะไร เพื่อใครกันแน่...

      ถามใจเราดูว่า  วันนี้เราจะเลือกมีชีวิตอย่างคร่ำเครียด กับความหวังลมๆ แล้งๆ ตลอดชีวิต หรือจะมีชีวิตที่รายล้อมด้วยคนที่เรารัก.....    

      ลองให้เวลากับคนที่เรารักให้มากขึ้น..มีเวลาคุยกัน ฟังในสิ่งที่แต่ละคนเล่า...เข้าใจในสิ่งที่เขาอยากให้เรารับรู้ คุยถึงความรักกับคนใกล้ตัวให้มากที่สุด

     เราก็จะรู้ว่า..จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องทำงานหนักขนาดนั้น เพื่อที่จะหาเงิน  จนวันหนึ่ง คนที่เรารักต้องจากไป อย่างโดดเดี่ยว...กว่าจะรู้ตัวมันก็สายไป

     ชีวิตของเรายังมีอะไรอีกตั้งมากมายให้ทำและค้นหา ไม่ได้มีแต่ งาน งาน งาน เพียงอย่างเดียว เรายังมีครอบครัว มีพ่อ แม่ ลูก คนรัก ซึ่งทุกคนรักเราและอยากอยู่กับเรา ดังนั้น อย่าให้สิ่งที่คิดว่าเราทำเพื่อเขามาทำลายสัมพันธภาพ ทำลายความสุขของคุณและคนที่คนรัก เพราะมันอาจสายจนเกินไป

 

¬จำได้ไหมว่า....เมื่อไหร่คือครั้งสุดท้ายที่คุณกอดคนที่คุณรัก...ทำเสียตอนนี้ ก่อนที่คุณจะไม่ได้มีโอกาสทำ

¬ให้ความสำคัญกับการใช้เวลากับเวลากับครอบครัว ปิดมือถือ แล้วสนใจกับคนที่อยู่ตรงหน้าคุณ

¬ถามตัวเองเสมอ เมื่อพูดคำว่า “ยุ่งมาก อย่างพึ่งกวน”  ว่าขณะนี้เราทำงานเพื่อครอบครัว หรือ เพื่อจะลืมครอบครัวกันแน่

¬ถามคนที่เรารักว่าเขาต้องการอะไรในชีวิต

¬ย้ายโทรทัศน์ออกจากห้องนอน เพราะห้องนอนเป็นห้องที่คุณสามารถเข้าใจคนที่คุณรักและตัวคนเองได้มากที่สุด

¬หาเวลาไปออกกำลังกายร่วมกัน  แล้วให้รางวัลการออกกำลังด้วยการหาอะไรอร่อยๆ ทานกัน หรือไปร้านหนังสือ ตบท้ายด้านหาหนังสือดีๆ ติดมือกลับบ้านคนละเล่ม

¬เลิกใช้การเดินช้อปปิ้งตามห้างฯ เป็นทางเลือกในวันหยุดของครอบครัว  ลองเลือกใช้สนามหน้าบ้าน สวนสาธารณะ หรือชายหาด เป็นทางเลือกแรกที่จะใช้เวลาด้วยกันดีกว่า

¬ปัดฝุ่นเกมเศรษฐีแล้วชวนกันเล่นทั้งครอบครัว

¬ชวนกันนอนนับดาวกันที่สนามหญ้าในเวลาเดือนมืด… ความอบอุ่นจะแผ่ซ่านไปทั้งหัวใจของทุกคนในบ้าน...ของเรา

 

ขอบคุณ เข็มทิศหัวใจที่ช่วยชี้นำแนวทางดำเนินชีวิต