มีหลายๆคน ถามครูอ้อยว่า.....เรียนไปทำไมกันมากมาย 
โดยเฉพาะ เพื่อนครูด้วยกัน  ที่รู้ว่า  ครูอ้อยทุ่มเทกับการเรียน 
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเวลา และ เงินทอง  ที่ต้องนำมาใช้จับจ่ายในการเรียน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา  ครูอ้อยมีคำตอบมากมาย  ที่จะต้องนำมาพูดให้เข้าใจ 
แต่ด้วยหน้าที่การงาน  ที่ขวางหน้าเราอยู่ทุกวันนี้  ก็น่าที่จะเป็นคำตอบให้ครูอ้อย ได้เป็นอย่างดี

เดินไปข้างหน้า  อย่างไม่หยุดยั้ง 
ในแต่ละเวลา แต่ละวัน  ไม่มีวันไหนเลย  ที่ครูอ้อย คนนี้จะหยุดนิ่ง 
ครูอ้อยรักการเรียนรู้ ดู อ่าน และเขียนเสมอ 
ไม่ต้องมาถามอีกนะ  ว่าทำไมถึงต้องทำอย่างนี้  เบื่อที่จะตอบแล้วล่ะ 

พัฒนา  เป็นคำพูดที่ทุกคนเข้าใจ  โดยเฉพาะ ผู้ที่อยู่ในแวดวงการศึกษา 
ยิ่งหยุดนิ่ง  เรายิ่งไม่รู้ ไม่เข้าใจ  และจะตกเป็นเหยื่อของผู้ที่รู้มากกว่า 
คิดฉ้อฉล มีอุบายมาหลอกผู้ที่ด้อยกว่า 
เรียนรู้ เพื่อเป็นปราการปกป้องตัวเราเอง และสังคมที่เรารัก


การเรียนรู้  ยิ่งมาก  ก็ยิ่งต้องมองตน  ประเมินตน  อยู่เสมอ 
เพียงเพื่อให้ตนรู้ว่า.....ไม่ได้แตกต่างจากคนอื่นเท่าไรนัก 
นอกจากมีเพียงโอกาสที่ดี  โอกาสที่ทำได้ เหนือกว่าผู้อื่น 
ส่วนความเป็นคน  มิได้เหนือกว่าผู้ใดเลย 
ยังมีทุกอย่าง เหมือนเหมือนกัน  นั่นคือ ค่าของความเป็นคน


ความรู้มาก ๆ บางทีเหมือน กำแพงที่เรียงตัวสูง.....
อย่าไปคิดแบบนั้น ด้วยเป็นไปได้สำหรับคนบางคน
ความรู้สูง กำแพงสูงความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว
บางครั้งมันอาจ ทำให้มองออกไป......มันก็เป็นเพียงบางครั้ง
ไม่เห็นอะไร นอกจาก...อิฐที่ตนเองก่อขึ้นมา.....นั่นคือคนที่มีความรู้ แต่....ขาดปัญญา