วรรณกรรมพื้นบ้านไทย

 

 

 

 

วรรณกรรมพื้นบ้าน หมายถึง ผลงานที่เกิดขึ้นจากการใช้ภาษาโดยการพูดและการเขียนของกลุ่มชนในแต่ละท้องถิ่น เช่น วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ วรรณกรรมพื้นบ้านภาคอีสาน วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้ เป็นต้น ซื่งในแต่ละท้องถิ่นก็จะใช้ภาษาพื้นบ้านในการถ่ายทอดเป็นเอกลักษณ์

วรรณกรรมที่สื่อเรื่องราวด้านต่างๆ ของท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น จารีตประเพณี ชีวิตความเป็นอยู่ สภาพเศรษฐกิจและสังคม ทัศนคติ ค่านิยม ตลอดจนความเชื่อต่างๆ ของบรรพบุรุษ อันเป็นพื้นฐานของความคิดและพฤติกรรมของคนในปัจจุบัน

วรรณกรรมพื้นบ้าน  ส่วนใหญ่มักจะเป็นนิทานพื้นบ้าน  เป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตของคนในชนบทเมื่อมีความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทั้งกายและใจชาวบ้านมักจะหาวิธีการต่างๆ มาใช้เพื่อเป็นการผ่อนคลายความรู้สึกเหล่านั้น และวิธีการที่นิยมใช้กันมาในอดีตคือ  การเล่านิทาน  และการทายปัญหา  เป็นต้น