วันนี้อากาศสบายๆทั้งวัน  ไม่ร้อนมากนักอบอ้าวเล็กน้อย

เพราะดูเหมือนฝนจะตกแต่ก็ไม่ตก

ธรรมชาติมันก็เป็นของมันอย่างนั้นแหละ

แปรเปลี่ยนเพื่อให้ได้สมดุลของมัน

บางสิ่งเราก็เดาไม่ได้  บอกไม่ถูก

เพราะสิ่งที่เราเห็นอาจไม่ใช่  หรือสิ่งที่ว่าใช่อาจไม่เห็นก็ได้

เลยนึกถึงนิทานของนักปรัชญาท่านหนึ่งเขียนไว้ว่า...

 

......อยู่มาวันหนึ่ง ความงามกับความน่าเกลียดได้มาพบกัน

 ณ ชายฝั่งทะเล และต่างพูดต่อกันว่า
" เราไปอาบน้ำกันในทะเลเถิด"
        ดังนั้นทั้งสองจึงเปลื้องผ้าออกแล้วลงว่ายน้ำ

หลังจากนั้นขณะหนึ่ง ความน่าเกลียดกลับชายฝั่ง

และสวมเสื้อผ้าด้วยพัสตราภรณ์ของความงาม

แล้วเดินไปตามทางของตน

เมื่อความงามขึ้นมาจากทะเล ไม่พบเครื่องแต่งกายของเธอ

และเธอก็อายที่จะเปลือยกาย

เพราะฉะนั้น

เธอจึงแต่งตัวเธอด้วยเครื่องนุ่งห่มของความน่าเกลียดแล้วเดินไปตามทางของตน

และทุกวันนี้ คนมักเข้าใจผิดระหว่างทั้งสองสิ่ง
มีบางคนเห็นใบหน้าของความงาม จากเสื้อผ้าของเธอ

ส่วนบางคนรู้จักใบหน้าของความน่าเกลียด

จากพัสตราภรณ์ที่ปกปิดไว้มิใช่จากดวงตา

ปรัชญาของคาริล ยิบราน วารินทร์ สินสูงสุด เรณู ชูความคิด

"วันทิพย์" รวบรวม

แล้วท่านละกำลังเห็นหรือรู้จักในรูปแบบไหน

                ..ธรรมะสวัสดีขอรับ..