วันที่ได้ออกไปเยี่ยมบ้านนักเรียนตามนโยบายของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ซึ่งโรงเรียนได้จัดทำเป็นกิจกรรมระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อทราบสภาพปัญหา สภาพครอบครัว เศรษฐกิจและความเป็นอยู่ของนักเรียน ในชั้นนุบาลปีที่ ๒ ซึ่งมีทั้งหมด ๒๖ คน ในจำนวนนี้มีอยู่ ๑ คน ที่มีปัญหาด้านครอบครัว ด้านสุขภาพจิต คือ เด็กหญิงเกื้อกูล ทองเส่ง ที่ครูต้องดูแลเป็นพิเศษ
เด็กหญิงเกื้อกูล ทองเส่ง ชื่อเล่น น้องมาย อายุ ๕ ปี เรียนอยู่ชั้นอนุบาลปีที่ ๒ โรงเรียนวัดหนองพิมาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลพบุรี เขต ๑
น้องมายเป็นเด็กกำพร้า มารดาเสียชีวิตพร้อมกับพี่ชาย บิดาถูกจำคุกเพราะฆ่าภรรยาและบุตรชาย ต่อหน้าต่อตาของน้องมายซึ่งแอบบิดาอยู่ เพราะบิดาเมาสุรา จึงต้องอาศัยอยู่กับยาย ซึ่งเลี้ยงหลานอยู่แล้ว ๓ คน รวมทั้งน้องมายด้วยเป็น ๔ คน
ยายมีอาชีพร้อยพวงมาลัยขาย พอเลิกเรียนหลานทั้ง ๔ คน เดินขายพวงมาลัยในตลาดสดโคกสำโรง มีรายได้พอประทังชีวิตเท่านั้น ความเป็นอยู่จึงแร้นแค้น
น้องมายเป็นคนที่มีน้ำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ชอบช่วยเหลืองานครูแต่แฝงด้วยความหวาดกลัว เมื่อครูเห็นสภาพความเป็นอยู่แล้วอดนึกไม่ได้ว่าถ้าหมดบุญของยายแล้ว น้องมายอายุแค่ ๕ ปี จะเป็นอย่างไรในอนาคตอันยาวไกล
โรงเรียนได้พิจารณาแล้วเห็นว่าต้องจัดทุนการศึกษาให้เพื่อช่วยเหลือแบ่งเบาภาระของยายตลอดทุกปีที่น้องมายเรียนอยู่ที่โรงเรียนนี้ และข้าพเจ้าเองขอยืนยันว่าจะให้ความรักความอบอุ่นกับน้องมายให้เป็นพิเศษในขณะอยู่โรงเรียนเพื่อสร้างความมั่นใจให้เขามีความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยและชอบมาโรงเรียน
