หลง

หลงทางเสียเวลา

หลงด้านบนคือหลงแวะข้างทางนานไปหน่อยครับ ไม่ค่อยเกี่ยวกับการเขียนนี้เท่าไหร่

ไม่ค่อยมีความรู้สึกว่าอยากจะเขียนอะไรใน blog ตัวเองมานาน

รวมถึงวันนี้ ก็รู้สึกไม่อยากจะเขียน

เวลาจะพูดในวง dialogue ก็มีความรู้สึกไม่ค่อยอยากพูด

อย่างหนึ่งคงเป็นเรื่องความวางใจ

อย่างที่สอง รู้สึกว่าพูดไปแล้วจะมีคนฟังเรารึเปล่า

มีอย่างที่สาม ที่สี่ อีกมากมาย ที่ไม่อาจหาคำมาบรรยาย

แต่ผมก็ได้เห็นสิ่งที่ไม่อาจเขียนนี่แหละในวง dialogue

เห็น "กู" อย่างชัดเจน

เลยถือโอกาส ใช้เวทีนี้ เป็น เวทีเสมือนของผม

เพื่อเวลาเขียนผ่าน blog จะได้ย้อนกลับมาดูตัวเอง

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ขอบคุณค่ะ มาแวะทักทายค่ะ