เมื่อถึงคราวรบ ผจญภัย เราก็ต้องพร้อมที่จะไปอย่างพร้อมเพรียง

  ตำบลเขาคันทรง เป็นตำบลสุดท้ายที่เพิ่งจะมีคนป่วยด้วยโรคไข้หวัดใหญ่ 2009 ของอำเภอศรีราชา ตำบลรอบๆเขาคันทรง มีทั้งคนไข้ คนตาย กันไปหลายรายแล้ว ในส่วนของสถานีอนามัยก็ไม่เคยประมาทเลย เพราะถึงอย่างไร วันหนึ่งคนในชุมชน ก็ต้องเจ็บไข้ด้วยโรคนี้กันจนได้

  และแล้ววันที่ทุกคนหวั่นวิตกก็มาถึง เกิดรายงานคนไข้ป่วยด้วยโรคนี้ จำนวน 2 ราย ในเวลาไล่เรี่ยกัน อีกคนเป็นเด็กอายุหกเดือน อีกคนเป็นเด็กนักเรียนประถม ได้รับการรักษาแล้วทั้งคู่

 ไปดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อโรคนี้มาถึงเขาคันทรง

ผู้ใหญ่บ้าน แจ้งมาที่ผู้เขียนก่อนเพื่อน การได้รับทราบข่าวที่รวดเร็วมาก จากนั้นทั้งเจ้าหน้าที่สถานีอนามัย อบต.และอสม. ต่างก็เข้าทำหน้าที่ที่เคยซักซ้อมกันแล้ว คุณครูขอคำแนะนำในการควบคุมโรค สั่งปิดโรงเรียนทันทีในวันรุ่งขึ้น 1 สัปดาห์ และทำความสะอาดโรงเรียนครั้งใหญ่ในวันที่โรงเรียนหยุดเช่นกัน เจ้าหน้าที่สถานีอนามัยและ อบต. เข้าไปตรวจสภาพนักเรียน ก่อนกลับบ้านทุกคน พร้อมกำชับถึงการดูแลตนเอง ถ้ามีไข้ให้ผู้ปกครองแจ้งหมอทันที อสม.กระจายข่าวรวดเร็วมาก

  ดีที่ก่อนหน้านั้นเพียง 1 สัปดาห์ ผู้เขียนได้ทำกระดาษ แจ้งว่าแต่ละบ้านนั้น อสม.ชื่ออะไร ถ้ามีผู้ใดเจ็บไข้ หรือสงสัยจะเป็นไข้หวัดใหญ๋ คือไข้ ไอ เจ็บคอ หอบ ให้แจ้งทันที

 อสม.เป็นผู้นำกระดาษนี้ ปิดตามบ้านเอง และกำชับชาวบ้านเอง

ทางด้านนายก อบต. นายมะลิ กลั่นด้วง กำลังสั่งซื้อเครื่อง เทอร์โมสแกน เพื่อใช้ตรวจวัดไข้ด้วยการยิงแสง ตรวจได้อย่างรวดเร็วให้ สำหรับตรวจคัดกรองผู้มีไข้ ในกลุ่มที่คนอยู่กันมากๆ เช่น โรงเรียน โรงงาน ทำให้เราแยกคนต้องสงสัยออกมาได้

  ไข้หวัดใหญ่มาสร้างความหวั่นไหวให้ชุมชน แต่กระบวนการทำงาน ที่เราซักซ้อมกัน และขอความร่วมมือไว้ ได้สร้างความอบอุ่นใจ ให้เกิดขึ้นแก่กันตามสมควร เมื่อถึงคราวรบ ผจญภัย เราก็ต้องพร้อมที่จะไปอย่างพร้อมเพรียง การต่อสู้กับภัยมืดครั้งนี้ ขอให้ชาวเขาคันทรง มีจิตใจที่เด็ดเดี่ยวมั่นคง และพร้อมทำหน้าที่ให้ดีที่สุด

  ขอให้สู้ๆค่ะ

ต่อจากนั้น ถ้าอะไรจะเกิด...ก็ให้มันเกิด