"บ้านมอวาคี"  วิถีชีวิตบนเขาสูง

วันนี้ช่างสดใสนัก ด้วยสายลมเย็นๆ พัดผ่าน

แม้ไม่ใช่ฤดูหนาว แต่ก็ไม่ร้อนอ้าวเช่นในเมือง

ฟ้าเป็นสีฟ้า งดงาม...

เป็นบรรณาการสำหรับผู้ไปเยือน

 

มองเลยไปข้างหน้า...เป็นนาขั้นบันได

นาที่เรียงลดหลั่นเป็นขั้นๆ ตามความลาดเอียงของพื้นที่

 

นาเขียวขจี ที่ลดหลั่นเป็นขั้นๆ นั้น

เว้นระยะสำหรับทางเดิน  ร่องน้ำ และวางระบบไหลของน้ำ

เพื่อให้สายน้ำค่อยๆ ซึมเข้าสู่ผืนนาได้อย่างทั่วถึง

หนึ่งในภูมิปัญญาของชาวปกากะญอ

กับ การทำนาบนที่สูง

 

นาขั้นบันได ที่บ้านมอวาคี ใช้ระบบ "นาดำ"

จึงได้เห็นต้นข้าวจับตัวเป็นกอ ยืนเรียงแถวอยู่ในผืนนา

เหมือนนักเรียนยืนเข้าแถว เป็นแถว เป็นแนว

 

ในนาไม่ได้มีแต่ กอข้าว ที่ยืนเรียงรายกัน

แต่ยังมีมวลมิตร ที่อยู่กันอย่างเอื้ออาทร

เช่น ปู (เหมาะสำหรับทำน้ำปู๋) หอย ปลา

มีแมลงนานาพันธุ์ ให้ชืนตา ชื่นใจ

 

    

ชาวนาที่นี่ไม่เดือดร้อนกับสัตว์เหล่านี้

เพราะ มันช่วยให้เกิดสมดุลของธรรมชาติ

ไม่โดดเดี่ยว ไม่แห้งแล้ง

และยังบางอย่างยังกลายเป็นอาหารโอชะได้ด้วย

 

ที่เห็นไกลๆ เป็น "ควายภูเขา"

ก็ ควายธรรมดานี่ล่ะ แต่อยู่บนภูเขา

ทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ ทั้งไถ ทั้งคราด และเฝ้านาด้วย

 

เข้าไปดูใกล้ๆ "อ้วนพี" เชียวล่ะ

 

ผลผลิตของนาที่นี่ มีพอไว้กิน และขายกันเองในชุมชน

และชุมชนใกล้เคียง

แต่คงไม่พอที่จะสร้างความร่ำรวยให้กับคนเป็นชาวนา

แต่...เป็นวิถีชีวิตที่งดงาม และสืบทอดกันมา

รุ่นต่อรุ่น ต่อรุ่น และรอรุ่นถัดไป

.................

 

จบบันทึกตอนสี่

pis.ratana บันทึก

บันทึกที่เกี่ยวข้อง

69. ร้องรำทำเพลง และน้ำใจใสๆ ของเด็กน้อย : บ้านมอวาคี (ตอนสาม)

67. โรงเรียนของหนูๆ : บ้านมอวาคี (ตอนสอง)

66. เยือนชุมชนปกากะญอ : บ้านมอวาคี (ตอนแรก)