อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด  เป็นคำปลอบใจให้หายกังวลเสมอสำหรับฉัน  เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาโทรศัพท์มีอาการโทรเข้าก็ไม่ได้ โทรออกก็ไม่ได้  เงียบทั้งวันก็ดีไปอย่าง  แต่ทำความเดือดร้อนให้กับผู้โทรเข้ามาหามากมาย เพราะไม่สามารถติดต่อได้

          ทดลองเปลี่ยนซิมใหม่หมายเลขเดิม  แต่หมายเลขของทุกคนที่บันทึกไว้ในซิมหายไปทั้งที่บันทึกลงเครื่องก็ไม่เหลือ  เริ่มใช้หมายเลขเดิมและซิมใหม่มาได้ประมาณ ๑ สัปดาห์  ครั้งนี้เป็นเหมือนเดิม ช่างบอกว่าติดไวรัส เนื่องจากใช้เล่นเน็ต  เชื่อมสัญญาณ ทำเป็นโมเด็ม  และรับส่งอีเมล์ 

         ถึงวันนี้ต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่เบอร์เดิม  ทำให้มีผู้โทรผิดเบอร์มาวันละเกินกว่า ๑๐ รายและบอกว่าโทรไปหาเบอร์.....นี้  เมื่อบอกว่าไม่ใช่  เขาไม่เชื่อและงง  ฉันต้องอธิบายชี้แจงอย่างยืดยาว  ทำให้คล้าย ๆ จิตตกเพราะเกิดความรำคาญที่เจ้าของเสียงโทรมายืนยันว่าเบอร์นี้จริง ๆ 

         ตัดสินใจเปลี่ยนหมายเลขใหม่ก็เป็นเรื่องไม่ปกติเอาเสียเลย  เสียงโทรศัพท์เงียบทั้งวัน  ข้อเสียก็คือฉันต้องเดินไปรับโทรศัพท์เครื่องของโรงเรียน  ถ้าหากวันละ ๓ ครั้งจิตฉันจะตกไปถึงไหนหนอ 

         เปิดดูในเครื่องมีปรากฏหมายเลขของครูพรรณาอยู่เพียง ๑ หมายเลข  เมื่อคืนทราบข่าวของครูแจ๋วว่าได้รับความไม่สบายใจเนื่องจากพ่อบ้านเจ็บป่วยทำให้เป็นห่วง  แต่ก็ไม่สามารถติดต่อกันได้  หากครูแจ๋วทราบแล้วก็โปรดเห็นใจ 

        เครื่องใหม่นี้ก็เต็มไปด้วยเวอร์ชั่นใหม่ ๆ สามารถใช้ได้ตามต้องการ  เพราะจะเลือกแบบธรรมดานั้น  ไม่มีให้เลือก  เพื่อน ๆ เตือนว่าต่อไปก็ไม่ต้องนำโทรศัพท์มาเล่นเน็ตอีก  แบบนี้ไม่ใช่ปัญหา "หากเราใช้มันคุ้มค่าเพราะมันเป็นของใช้" ถ้าเราไม่ใช้สิมันก็ไม่คุ้มค่า

        ข้าวของเสียหายก็เกิดอาการจิตตก   แต่จะให้งดหรือไม่ใช้ประโยชน์จากข้าวของเครื่องใช้ก็นับว่า  เป็นอุปสรรคต่อปัญญาเหลือเกิน  ก็คงจะเลือกใช้เพื่อประโยชน์อันสมควร  ยกเว้น การถ่ายคลิปและการส่งคลิป  อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด  เสียหายก็ซื้อใหม่หรืองดซื้อ  นี่คือทางเลือก 

        บันทึกฉบับนี้  จิตตกมาตั้งแต่ต้นจนจบ  ขออภัยท่านผู้อ่านที่หลงเข้ามาอ่านโดยความตั้งใจหรือความบังเอิญ  เจตนาในการเขียนบันทึกฉบับนี้เพื่อเป็นการบำบัดจิตของตนเอง และขอขอบคุณชีวิตที่ทำให้ทนทานต้านอุปสรรคกับปัญหาชีวิตมาจนเห็นทุกอย่างเกือบจะเป็น...ธรรมดา