สิ่งที่เราคิดว่าไม่จำเป็น แต่เป็นสิ่งมีค่าสำหรับพวกเขา......บ้านประจวบโชค

 

 

 

ห่างหายไปจากการเขียนบันทึกนานพอสมควร กลับมาคราวนี้จึงมีเรื่องราวต่าง ๆนำมาเล่าสู่กันฟัง ซึ่งจะ

เป็นเรื่องอื่นไม่ได้นอกจากเรื่องการทำกิจกรรมดี ๆ ในวันที่12 สิงหาคม ที่ผ่านมา (หาโอกาสดี ๆ ในการทำ

กิจกรรมดี ) เริ่มจากการร่วมมือกันทำความสะอาดพัฒนาอาคารสถานที่ ที่ทำงานของพวกเรา ต่อจากนั้น

พวกเราทุกคน ตั้งแต่ ท่านผอ. ครูศรช. ไปจนถึงนักศึกษาทุกศรช. ร่วมกันทำอาหารพร้อมทั้งร่วมกันบริจาค

คนละเล็กละน้อย นำไปเลี้ยงแก่ผู้พิการทางสมอง ที่สถานสงเคราะบ้านประจวบโชค ตำบลอ่าวน้อย อำเภอ

เมือง จังหวัดประจวบฯ (กิจกรรมนี้ เราชาวกศน.เมืองประจวบฯร่วมแรงร่วมใจกันดีมาก) หลังจากนั้น พวก

เราทุกคนได้ร่วมกับหน่วยงานราชการอื่นๆ เดินเทิดพระเกียรติและจุดเทียนชัยถวายพระพรสมเด็จพระนาง

เจ้าพระบรมราชินีนาถ ซึ่งกิจกรรมต่าง ๆ ที่ดำเนินขึ้นมานั้นได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากคนกศน.เมือง

ประจวบฯทุกคน โดยเฉพาะนักศึกษาของเราที่ได้ออกมาแสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งและเป็นน้ำหนึ่งใจ

เดียวกัน (มีเรื่องราวอยากฝากบอกทุกท่านนะคะว่าสถานสงเคราะห์บ้านประจวบโชค ยังต้องการผู้มีจิต

ศรัทธา บริจาคข้าวปลาอาหารนะคะ ปัจจุบันมีผู้ได้รับการดูแล จำนวน 220 คน จากการพูดคุยกับเจ้า

หน้าที่ทำให้ได้ทราบว่า ปีหน้าจะมีปริมาณที่เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ส่วนใหญ่ผู้ได้รับการดูแลเป็นผู้ชายที่

พิการทางสมองจะด้วยสาเหตุใดก็ตาม บางคนต้องมีเจ้าหน้าที่มาคอยป้อนข้าวให้ )  ไปร่วมกิจกรรมวันนั้น

กลับมาถามนักศึกษาว่าได้อะไรจากการไปเลี้ยงอาหารกลางวัน พอจะสรุปได้ก็คือได้รู้จักการให้ ที่ถือว่าเป็น

ทานอันยิ่งใหญ่ รู้จักการเสียสละ แบ่งปัน สิ่งที่ไม่จำเป็นสำหรับเราเป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับเค้า (โดยเฉพาะเสื้อ

ผ้า) และที่สำคัญคือได้รับความสุขใจ จากการเป็นผู้ให้ ถึงแม้ว่าจะหาราคาค่างวดไม่ได้ก็ตาม     

                                     

                                     ......ร่วมแรงแข็งขัน...สมานสามัคคี......

                     

                                      

                                           .......อดทน.........รอคอย..........

                                          

                                           เหล่ามวลมิตร.....ผู้ร่วมแบ่งปันน้ำใจ

                              กศน.เมืองประจวบฯ....ให้สัญญา....เราจะกลับมาใหม่..............