ปฏิบัติธรรม

 

  • เรามักได้ยินวลีนี้อยู่เสมอๆ จริงแล้วอาจจะพูดสั้นไปหน่อย หรือนำไปตีความผิด เลยทำให้เป็นอุปสรรคในการเข้าสู่การปฏิบัติธรรมที่เป็นรูปแบบ ลองดูตัวอย่างเรื่องขี่จักรยานกันหน่อย เมื่อเราขี่จักรยานเป็น จะขี่ที่ไหนก็ได้ใช่ไหม ทางจะขลุขละบ้างไม่เป็นไร ถนนจะมีรถรามีผู้คนเรายังสามารถประคองรถไปได้ เพราะว่าขีจักรยานเป็นแล้ว แบบนี้บอกว่าขี่ที่ไหนก็ได้ ไม่มีปัญหา แต่หากว่าคนที่ไม่เคยฝึกหัดขี่จักรยานมาก่อนเลย แต่มีคนบอกว่าขี่ที่ไหนก็ได้ ขี่ได้เหมือนกัน แล้วคนคนนั้นไปหัดขี่ในทางที่ขลุขละจะเป็นเช่นไร นอกจากจะไม่สามารถหัดขี่ได้เป็นแล้ว อาจจะต้องเจ็บเนื้อเจ็บตัว พาลไม่อยากหัดขี่จักรยาน อีกต่อไป คงนับว่าน่าเสียดาย

 

  •  แต่หากเลือกที่จะเริ่มต้องหัดขี่ในที่กว้างๆ เรียบๆ มีคนช่วยประคองและแนะนำ การหัดขี่จักรยานจะง่ายขึ้น เร็วขึ้น เมื่อซักซ้อมจนคล่องแล้ว ออกมาขี่ข้างนอก ปรับตัวสักเล็กน้อย ใช้ทักษะที่เกิดขึ้นแล้ว ขับขี่ได้แน่นอน

  • เปรียบเหมือนการปฏิบัติธรรม หลายคนที่เคยได้ชักชวนว่าลองไปเข้าอบรมดูสักหน่อยไหมครับ อาจจะได้ยินคำตอบว่า "โอ๊ย อยู่ที่ไหนก็ปฏิบัติได้ ไม่เห็นต้องไปเข้าอบรมเลย อย่าไปติดยึดรูปแบบเลย" หรือแม้คนที่สนใจจะไป แต่กลับถูกคนรอบข้างท้วงติงว่า "จะไปทำไม ปฏิบัติธรรมอยู่ที่ไหนก็ปฏิบัติได้" ดูแล้วน่าเศร้าใจ และเสียโอกาสของคนจำนวนมากไป จริงๆ แล้วน่าจะพูดให้ครบๆ ว่า "ฝึกปฏิบัติธรรมให้เป็นก่อน แล้วอยู่ที่ไหนก็ปฏิบัติได้" ดีไหม