เมื่อลูกหลานชาวไร่ชาวนาทิ้งไร่นา
ไปเป็นกรรมกร
ที่เพชรบุรีชาวไร่ชาวนาเขาคุยให้ฟังว่า "หมดคนรุ่นฉันแล้ว จะไม่มีคน ทำไร่ ทำนา และขึ้นตาล แล้ว"
ลองถามเขาต่อว่าทำไม เขาก็ว่า "ลูกหลานฉัน มันเรียนหนังสือจบมัธยม จบปริญญา มันทำไร่ ทำนา ขึ้นตาลไม่เป็นหร็อก"
"นอกจากมันทำไม่เป็นแล้ว มันยังไม่อยากทำอีกด้วย การทำไร่ ทำนา ขึ้นตาล มันต้องลำบากตรากตรำ ต้องเป็นคนทนแดด ทนฝน อย่างพวกฉัน มันคุ้นเคยมาตั้งแต่เล็ก ๆ หลังฉันมันไม่กล้วฟ้า กลัวฝน ตีนมือมันก็ไม่กลัว ขี้แก้ ไม่กลัวด้ามจอบ ด้ามเสียม หรือ ตาพะอง" เขาร่ายยาวให้ฟังอย่างมีเหตุผล
"ที่สำคัญ ฉันเองก็ไม่สนับสนุนให้มันทำ จะทำไปทำไม เวลาทำก็เหนื่อยสายตัวแทบขาด สุดท้าย ยังต้องขาดทุนเป็นหนี้ เป็นสินเขาอีก ยิ่งทำ ยิ่งจน พ่อค้า แม่ค้า เจ้าของโรงสี รวยเอา ๆ จะลำบากเพื่อให้คนอื่นเขาร่ำรวยอยู่ทำไม ให้มันไปเป็นลูกจ้างเขาในเมือง ทำงานปูน ทำงานโรงงาน ไปเดินกอล์ฟ เป็นบ๋อยอยู่ตามโรงแรม ไปค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆแถบชายทะเล ยังจะดีกว่าทำไร่ทำนา อย่างฉันนี่ถ้าไม่ติดว่าอายุฉันมันปูนนี้เข้าไปแล้ว ฉันก็จะไปรับจ้างเขากินเหมือนกัน แก่แล้ว ไปทำงานแบบนั้นฉันอายเขา ฉันเลยต้องทน ๆทำไป ...
...ยังไง ๆ คนอย่างพวกเรา มันเกิดมาเป็นขี้ข้าเขาอยู่แล้ว ขอให้ลูกหลานฉันมันสบายบ้างเถอะ ไปเป็นลูกจ้างเขาได้วันละ 170 ถ้ามี OT ก็ได้อีกชั่วโมงละ 30 บาท วันไหนมี OT จะได้เพิ่มอีก 60 บาท เดือน ๆหนึ่งได้ราว ๆ 5 ถึง 6 พันบาท ถ้าได้ปริญญาก็ทำงานสบายขึ้นหน่อย ยิ่งถ้ามันเป็นคอมฯเขาให้เงินเดือนมันเป็นหมื่น มันก็สบายกว่าทำไร่ ทำนา หลายเท่า ไม่ต้องลงทุน ได้แน่ ๆทุกเดือน ทำงานในร่ม ไม่ต้องอาบเหงื่อต่างน้ำ ครูว่า ฉันคิดผิดหรือคิดถูก"เขาสาธยายต่ออีกยืดยาว แล้วทิ้งคำถามสุดท้ายไว้ให้ผมกลับมาคิดต่อจนปวดหม็อง ก็ยังตอบไม่ได้
"...ครูว่า ฉันคิดผิดหรือคิดถูก"
สวัสดีค่ะ
สวัสดี ครับ
อาจารย์
การศึกษา ช่วยให้คนรู้สึกถึง ความมีค่าในตัวตนสูงขึ้น
การศึกษา ช่วยประคับประคอง ให้คนคิดได้
แต่การศึกษา อาจไม่สามารถเปลี่ยนแปลง คุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ได้...ผมเชื่อของผมอย่างนี้
อาจเป็นเพราะ การปลูกฝัง จิตใจคน ด้วย จิตสำนึกที่ดีนั้น ต้องใช้เวลา.... ความคิด เปลี่ยน.... เวลาเปลี่ยน
ทุกวันนี้ ....ผมอาจทำสวนสู้พ่อไม่ได้ ....
แต่ผมก็ซึบซับ ความคิดของพ่อไว้เยอะ ครับอาจารย์
พ่อ บอกว่า...ต้นไม้ คือชีวิต ของพ่อ
...เมื่อพ่อลาลับจากโลกนี้ไปแล้ว....
...ลูก ก็จะยังคงได้เห็น พ่อ อยู่....
ผมมีเวลา ผมก็จะเข้าสวน ทำเท่าที่ผมทำได้ มีความสุข ครับ อาจารย์
เอาลองกองมาฝาก อาจารย์ ครับ
สวัสดีอาจารย์ขจิต ครูคิม และคุณแสงแห่งความดี
paaoobtong
18/08/52
20:20
เรียนท่านอาจารย์ที่เคารพ
ครูต้อยว่ารัฐคงมีคำตอบแหละค่ะ
จะตอบแบบไหนที่คนทั้งประเทศฟังแล้วพอใจ
ส่วนความสูญเสียที่แท้จริงเป็นอย่างไร ผลเป็นอย่างไร
รัฐคงมีวิธีอุบอิบได้ค่ะ
ตอนนี้ต้องฝึกกินข้าวน้อยๆ ให้ท้องมันชิน
ว่าจะหัดปลูกข้าวในกระป๋องสีดูสักที
ไอ้ครั้นจะปลูกที่ป่าชายเลนก็เค็มเกินไป
หากปลูกได้ละก็ชาวคอนโดคงยิ้มน้อยใหญ่
เป้นชาวนาหนะ ดีแล้ว