ยาแก้โรคทางจิต ตามที่ท่านพุทธทาสฯ ได้อธิบายไว้เป็นบทกลอนนั้น เมื่ออ่านแล้วรู้สึกอยากบอกต่อเพื่อให้ทุกคนที่ได้รู้วิธีรักษาโรคนี้ได้หายจากอาการของโรค หากเราทุกคนทำได้ตามบทกลอนข้างล่างนี้ โลกของเราคงจะสงบสุขมากกว่านี้เยอะเลย
ต้น "ไม่รู้ ไม่ชี้" นี่เอาเปลือก ต้น "ช่างหัวมัน" นั้นเลือกเอาแก่นแข็ง "อย่างนั้นเอง" เอาแต่ราก ฤทธิ์มันแรง "ไม่มีกู ของกู" แสวงเอาแต่ใบ
"ไม่น่าเอา ไม่น่าเป็น" เฟ้นเอาดอก "ตายก่อนตาย" เลือกออก ลูกใหญ่ใหญ่ หกอย่างนี้ อย่างละชั่ง ตั้งเกณฑ์ไว้ "ดับไม่เหลือ" สิ่งสุดท้ายใช้เมล็ดมัน
หนักหกชั่ง เท่ากับยาทั้งหลาย เคล้ากันไป เสกคาถา ที่อาถรรพ์ "สพฺเพ ธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย" อัน เป็นธรรมชั้น หฤทัยในพุทธนาม
จัดลงหม้อ ใส่น้ำ พอท่วมยา เคี่ยวไฟกล้า เหลือได้ หนึ่งในสาม หนึ่งช้อนชา สามเวลา พยายาม กินเพื่อความ หมดสรรพโรค เป็นโลกอุดรฯ
ยาหกขนานนี้หากใครได้กินบ่อยๆ คงจะหายจากโรค และโลกอย่างเป็นสุขตลอดกาล
