ขออภัยหากผู้อ่าน อ่านบล็อก 2-3 ตอนที่ผ่านมาผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาที่จะตำหนิ หรือตอกย้ำ คำว่า คุณภาพของครู แต่หากถามว่า ครูที่ไม่มีคุณภาพมีอยู่ในสังคมอีกหรือ ก็ต้องตอบว่ามีอย่างแน่นอน ถ้าหากถามต่อว่าจะเอาอะไรเป็นตัววัดว่ามีหรือไม่มีคุณภาพ ผู้เขียนเอาพฤติกรรม/และวิธีจัดการเรียนการสอนเป็นตัววัดนะ
แต่ถึงจะเป็นเช่นไร ครูส่วนมากยังเป็นพลังสำคัญในการอบรมสั่งสอน และปลูกฝังทั้งด้านความรู้ และคุณธรรม จริยธรรม เพื่อให้ศิษย์ได้มีการพัฒนาทั้งสติปัญญาและจิตใจ พร้อมเติบโตเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพของสังคม และไม่ว่าจะประกอบอาชีพใด ๆ ก็ตาม ย่อมต้องมีครูเป็นผู้สั่งสอน และปลูกฝังวิชาความรู้ ความคิด และความดีงาม ครูจึงเป็นต้นแบบสำคัญที่จะนำพาเยาวชนของชาติให้มีแนวทางในการดำเนินชีวิต มีปัญญา และใช้ปัญญาได้อย่างถูกต้องเหมาะสม สังคมไทยจึงยกย่องให้ครูเป็นปูชนียบุคคล
สังคมทุกวันนี้เป็นสังคมฐานความรู้ คนในสังคมจึงต้องแสวงหาความรู้ และเรียนรู้ตลอดเวลา เพื่อพัฒนาตนเองให้มีความรู้ ความสามารถก้าวทันโลก รู้จักแก้ปัญหา และดำรงชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า เทคนิควิธีการถ่ายทอดความรู้ ซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรงกับบทบาทของครูในการที่จะสร้างเด็กและเยาวชนให้เป็นคนดีและคนเก่งของสังคม ตลอดจนดำเนินชีวิตอย่างไม่ประมาท
หากมีคำใดหรือข้อความใดที่ ไปละลาบละล้วง ผู้เขียนกราบขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ผู้เขียนขอให้กำลังใจ แด่คุณครูผู้ซึ่งอุทิศตนเป็นแบบอย่างที่ดี และอย่าลืมแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงของเรา แล้วครูนี้แหละจะเป็นพลังสำคัญในการสร้างสรรค์อนาคตของชาติให้เป็นบุคลากรที่มีคุณภาพของสังคมและประเทศของเราสืบไป ...
