บันทึกนี้น่าจะเป็นบันทึกสบายๆๆ  ไม่เครียดอะไร  เขียนไปเรื่อยๆๆ ตามแต่ใจปรารถนา   จะเขียนอะไร  ให้ผู้อ่านได้อ่านอย่างประเทืองปัญญา   และมีความสุข

   ระยะนี้  มีนักศึกษาครูที่จบมาใหม่ๆๆ  เข้ามาอ่านงานการสอนภาษาอังกฤษของครูอ้อยจำนวนมาก  ดีใจ  ที่เธอรู้จักค้นคว้าจากแหล่งข้อมูล  หาที่พึ่งทางใจ  หาทางสว่างให้กับตัวเอง   อยากจะบอกเธอเหล่านั้นว่า.....เธอผู้โชคดีกว่าครูอ้อยคนนี้มากมายนัก

ครูหลายท่าน  ที่มีเที่ยวบินในการสอน  ก็ยังมีเข้ามาปรึกษา  ว่า  จะสอนอย่างไรให้นักเรียน เข้าใจ และนำไปใช้ได้  จะเห็นได้ว่า  ครูผู้สอนภาษาอังกฤษ  มีการพัฒนา ตื่นตัว ในการจัดการเรียนรู้อยู่มากทีเดียว

 มีครูท่านหนึ่ง  เป็นคุณแม่ของนักเรียนที่ครูอ้อย เคยสอน  เธอเป็นครู อยู่ในเขตพื้นที่เดียวกัน   เข้ามาหาครูอ้อยในอีเมล์  และขอชื่อของครูอ้อย  ไปใส่ไว้ในผลงาน  ที่ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญ ตรวจสอบเครื่องมือและแผนการจัดการเรียนรู้   ขอบคุณ โกทูโน  จริงๆๆ  ที่ทำให้  ครูหลายๆๆคน  ได้เข้ามาติดต่อสื่อสารกันกับครูอ้อยอย่างกว้างขวาง

  ส่วนเรื่องการเรียนปริญญาเอก   ก็ยังมีเพื่อนนักศึกษา รุ่นน้อง เข้ามาปรึกษา  ครูอ้อยไม่ได้มีภูมิปัญญาอะไรมากมายที่จะมาช่วยเหลือน้องๆๆได้   ก็ได้แต่ พูดคุย ให้หายข้องใจบ้างเล็กน้อย.....

ก็ไม่เหงานะคะ  ทุกๆๆวัน  ก็ได้เขียน  พูด ในสิ่งที่อยากจะทำ   เปิดกว้างให้ได้เขียน  คิดว่า.....มีความสุขมากล่ะค่ะ  ที่ได้เขียน   อยากจะเขียน เรื่องสั้น.....ที่ให้ข้อคิด  เตือนใจไว้บ้าง.....แต่ไม่ค่อยมีเวลาเลย.....