ติดกันสองวันอาทิตย์ ที่ผมวิ่งออกกำลังที่ชายหาดชะอำ วันอาทิตย์ที่ ๑๙ ก.ค. ๕๒ วิ่งบริเวณหน้าโรงแรม Courtyard by Marriott ซึ่งอยู่ใต้โรงแรม Springfield@Sea ที่มาพักสัปดาห์ที่แล้ว ความสะอาดและน่าวิ่งเป็นรองชายหาดของสัปดาห์ที่แล้ว ซึ่งก็เป็นรองชายหาดหน้าโรงแรม Regency ที่หัวหิน
สัปดาห์ที่แล้วมางานของ สกว. สัปดาห์นี้มางานของ PMA Conference มา retreat คณะทำงาน เพื่อปรับปรุงงานของปีหน้า
ที่ชายหาดบริเวณนี้ เขาทำกำแพงกันน้ำเซาะชายหาดเป็นระยะๆ ทำให้ทิวทัศน์อัปลักษณ์ ไม่เป็นธรรมชาติ แต่คงจะดีสำหรับชาวประมงชายฝั่ง เพราะเห็นมีเรือประมงจอดอยู่มากกว่าอีก ๒ แห่งที่กล่าวถึง
ชายหาดนี้ดูจะ “มีชีวิต” มากกว่าอีก ๒ แห่ง พื้นดินส่วนที่น้ำขึ้นถึงดูจะเป็นเลนหน่อยๆ ซึ่งแสดงว่ามีสารอาหารสำหรับสัตว์น้ำมากกว่า ผมนึกถึงชายทะเลบางแห่งแถวบ้านผมที่ชุมพร ตอนผมเป็นเด็กๆ ลงไปลุยเลน จมลึกเกือบถึงหัวเข่าเด็ก
เมื่อคืนน้ำขึ้น ขึ้นมาจนถึงเขื่อนที่โรงแรมถมดินยกพื้นที่ของโรงแรมสูงขึ้นมาประมาณ ๒ เมตร ทำให้ดูอัปลักษณ์มาก และไม่น่าจะได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนี้ที่ชายหาด ผมจึงบอกตัวเองว่า ถ้าผมมีส่วนเลือกโรงแรมผมจะไม่เลือกใช้บริการโรงแรมนี้ เพราะผมคิดว่าเขาทำลายธรรมชาติแวดล้อมที่ชายหาด หมอสุวิทย์ บอกผมว่าเดิมโรงแรมนี้ชื่อ Golden Sand
แต่เช้านี้น้ำลง ผมจึงไปวิ่งได้สบาย หาดทรายกว้าง แต่เว้าๆ แหว่งๆ และมีขยะและสิ่งรกตามากหน่อย ผมแปลกใจที่ผมมาแถวนี้ทีไรช่วงค่ำน้ำขึ้น และช่วงเช้าน้ำลงทุกที
แล้วฝนก็มาไล่ผมให้หมดเวลาชื่นชมธรรมชาติบนหาดทราย
วิจารณ์ พานิช
๑๙ ก.ค. ๕๒
|
ถ่ายไปทางทิศเหนือ |
ถ่ายไปทางทิศใต้ |
|
ชายหาดที่พื้นน้ำเว้าๆ แหว่งๆ |
ชีวิตที่ก้อนหิน |
|
ชีวิตที่พื้นทราย |
ความงามที่หลากหลายรูปแบบ |
|
หาดทรายกว้าง |
|
