คุณค่าของสมุนไพร

ตั้งแต่จำความได้ ป้าเกิดที่หมู่บ้านแห่งนี้ ในวัยเด็กก็เรียนหนังสือแถวหมู่บ้าน และเริ่มออกเรียนต่างจังหวัดต่อเมื่อเรียนสายวิชาชีพ หลังจากนั้นก็กลับมาทำงานที่ บ้านเกิดเช่นเคย  ป้าจึงกล้าบอกได้เลยว่า ทุกเรื่องราวที่เกิดในหมู่บ้านแห่งนี้ อยู่ในความทรงจำของป้าเสมอ

ในวัยเด็กเมื่อป้าไม่สบาย พ่อแม่ของป้าจะเริ่มต้นรักษาป้าด้วยตนเองก่อน ป้ายังจำความได้ว่าวันหนึ่งป้าไข้ ท่านได้เก็บ ผักหวานบ้านมาต้มให้ป้ากินและไม่ให้กินอย่าอื่นบอก กลัวแสลง ท่านก็มีวิธีตรวจไข้ของท่านโดย เอา ฝักครามมาโขลกแล้วใส่ในใบตองเอามาห่อหุ้มเข้าที่เท้าสองข้างของป้า ท่านเรียกว่า ก่อบตี๋น  แล้วแกะดู ว่าจุดครามที่เกิดขึ้นมีมากน้อยแค่ไหนท่านก็จะนำไปวางแผนการรักษาต่อไป และยาที่นำมาให้ป้ากินส่วนมากจะเป็นพืช ผักพื้นบ้านแถวๆหมู่บ้านนั่นเอง อาการไข้ของป้าก็หายไปเอง  โดยไม่เคยไปหาหมอเลย

วันนี้ป้าจึงอยากเล่าให้น้องๆ ลูก หลาน รับทราบว่า ต้นไม้ที่เป็นยาสมุนไพรที่ป้าเคยรู้จักเมื่อวัยเด็ก ในปัจจุบันนี้ยังพอหลงเหลืออยู่บ้าง ถ้าไม่ช่วยกันปลูกอนุรักษ์ไว้อาจจะหายากขึ้นทุกวันก็ได้   ดังนั้นพอป้านำเรื่องนี้คุยกับ กลุ่มผู้สูงอายุในหมู่บ้าน จึงเกิดโครงการ สวนสมุนไพรในชุมชนขึ้นมาทันที เรามีพื้นที่สาธารณะแถวอุทยานลิลิตพระลอ กว้างพอที่จะเป็นสวนสมุนไพรในชุมชนได้  และมีสมุนไพรมากมายเป็นต้นว่า ฟ้าทลายโจร  เพชรสังฆาต  มะระขี้นก  พญายอ  รางจืด   ว่านชักมดลูก  ไพล  ขมิ้นชัน  ฯล    มีชมรมผู้สูงอายุบ้านต้นผึ้งและบ้านธาตุพระลอ ดูแลร่วมกัน สมุนไพรที่เก็บเกี่ยวได้ก็นำไปจำหน่ายให้งานแพทย์แผนไทย โรงพยาบาลสอง  และยังเป็นแหล่งเรียนรู้ของเด็กนักเรียนในหมู่บ้านหรือผู้ที่สนใจทั่วไปด้วยค่ะ

      

                                                                    ผอ. กล่าวรายงาน

     

   ตัวอย่างยาสมุนไพรเชิญชิมค่ะ                      ยาในสวนสมุนไพร

                            

                                   เบื้องหลังค่ะ

ขอเชิญชวนทุกท่านให้คุณค่าของสมุนไพรใกล้ตัวที่เราเกิดมาก็พบและเจอแถวๆบ้านเราด้วยนะคะอย่าให้คนไกล แม้ต่างประเทศก็สนใจที่จะหยิบไปจดลิขสิทธิ์เป็นของเขาเลยค่ะ ป้าของฝากเรื่องนี้ไว้กับ น้องๆ ลูกหลาน ชาวสุขภาพทุกท่านด้วยนะคะ ถึงแม้ป้าจะจบเกมจากโรงพยาบาลสอง(เกษียณอายุราชการ)ไปแล้วก็ตาม สวนสมุนไพรแห่งนี้คงสืบทอดสู่ลูกหลานตลอดไปนะคะ

เล่าโดย  ป้าหยุด (สายหยุด  อ่องคำ)

เรียบเรียงโดย  ทีมชุมชน SHA-SONG