"แวววัน"

สมัยที่ข้าพเจ้าเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 5 ข้าพเจ้าจำได้ว่าได้ทำงานชิ้นหนึ่งของวิชาภาษาไทยนั่นคือการที่นักเรียน ม. 5 ทุกคนต้องอ่านหนังสือซีไรท์หรือนวนิยายเรื่องใดก็ได้ให้จบสองเล่มแล้วมาอภิปรายนำเสนอแก่อาจารย์ ข้าพเจ้าได้อ่านนวนิยายเรื่อง “แวววัน”นวนิยายเรื่องนี้ข้าพเจ้าชอบมากเพราะได้สอนอะไรหลายอย่างให้กับข้าพเจ้า...

แวววันเป็นหนังสือที่ว่าด้วยชีวิตของเด็กสาวอายุสิบห้าปี ครอบครัวของเธอยากจนและขาดโอกาสด้านการศึกษาแต่ด้วยความมานะพยามของเธอ พร้อมด้วยความขยันหนักเอาเบาสู้ อดทนแม้จะมีคนคอยดูหมิ่นเหยียดหยาม เงินแต่ละบาทที่เด็กบางคนใช้จ่ายกันอย่างฟุ่มเฟือยแต่สำหรับเธอนั่นมันคือค่าเทอม ค่าเดินทางจากบ้านมาโรงเรียน จนกระทั่งที่เธอสอบติดอักษรศาสตร์จุฬาฯเธอก็ยังต้องต่อสู้กับความขัดสนนี้...แต่ในตอนสุดท้ายแล้วแวววันก็สามารถเอาชนะอุปสรรคต่างๆได้...แม้ว่าจะแลกมาด้วยเหงื่อและน้ำตามากสักกี่หยดก็ตาม...

จากการอ่านนวนิยายเรื่องนี้ทำให้ข้าพเจ้าเกิดพลังในการเรียนและการทำกิจกรรมหลายอย่างทำให้ข้าพเจ้ามีความอดทนและขยันมุ่งมั่นในการศึกษาเล่าเรียนมากยิ่งขึ้น... จนในปัจจุบันข้าพเจ้าสามารถเข้ามาศึกษาต่อในคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่นได้ และที่สำคัญทำให้รู้ว่าแม้ว่าคนเราจะเกิดมาแตกต่างกันด้านฐานะทางสังคม แต่อย่าลืมว่าสิ่งที่ฟ้าสร้างให้คนมีเหมือนกันคือสมองและสองมือ เพียงแค่เรามีความเชื่อความศรัทธาและกล้าที่จะฝ่าฟัน เราก็สามารถทำทุกสิ่งให้สำเร็จได้สมดังปรารถนา...