แอบชะเง้อ มาดูแล

  วันนี้ครูเพ็ญจะนำความหวังที่ 2 มามาฝากให้สมาชิกได้อ่านกันนะค่ะ

   ยามป่วยไข้....หวังเจ้า....เฝ้ารักษา...

                     เราทุกคน... ต้องป่วย

                     แล้วพ่อ แม่... ที่แก่เฒ่าแล้ว.. เวลาเจ็บป่วย

                     ใครเขาจะดูแล..?

                     ใครจะพาไปหาหมอ...

                     ใครจะพาไปโรงพยาบาล...

                     ใครจะป้อนข้าว  ป้อนน้ำ...

                     คนแก่...เวลาเจ็บป่วยนี่...พึ่งตัวเองไม่ได้...

                     ขนาดมียาวางอยู่ข้างๆ... ยังหยิบใส่ปากไม่ได้เลย...

                     ต้องรอให้คน.. เอาน้ำ.. เอายา.. มาใส่ปากให้..

                     ใคร...จะทำหน้าที่ได้ดีที่สุด..?

                      ถ้าไม่ใช่ลูก...

                      แค่ได้เห็นหน้าลูกมาเยี่ยม....แม่ก็ชื่นใจแล้ว...

                      อาการเจ็บป่วย...หายไปครึ่งหนึ่ง...

                      ถ้าลูกมาเฝ้าไข้...ดูแลใกล้ชิด...

                     แม่ก็จะปลื้มใจ...ภูมิใจ...

                     หายป่วย...เร็วขึ้น...

                     ลูกกตัญญู.......รักษาใจแม่ได้......

                 สมาชิกทุกท่านอ่านแล้วมีความเห็นเป็นอย่างไรบ้างค่ะ