ชีวิตแท้จริงครูประชาบาล

 

 

 

 

ครูประชาบาล เป็นชื่อเรียกครูที่สอนอยู่ในโรงเรียนประชาบาลเมื่อสมัยก่อน ก่อนที่จะยกฐานะเป็นโรงเรียนสังกัด สปช นับว่าเป็นบุคคลที่เสียสละความสุขส่วนตัว เป็นตั้งแต่ภารโรง ครูประจำชั้น ครูใหญ่ เป็นทุกอย่าง เป็นแม้กระทั้งผู้นำทางจิตวิณญาณ ในชุมชนนั้น

ในยุคสมัยนั้นโรงเรียนประชาบาลที่อยู่ในชนบท หนทางทุรกันดาร ครูประชาบาลก็มีความสุขกับการสอนนักเรียนบ้านป่าดงดอนตามอัตภาพ หนังสือเรียนที่เก่าใช้กันมาหลายรุ่น มีคุณค่ากับนักเรียนบ้านนอกเสมอ ครูประชาชาลสมัยนั้นก็ต้องการให้เด็กอ่านออกเขียนได้และคิดเป็น จึงได้ทุ่มเทอยู่กับโรงเรียนมาตลอดไม่ร้างลา

 

        ชีวิตครูประชาบาลอยู่กับเด็กและธรรมชาติท้องถิ่นนั้นจริงๆ บึง คลอง หนองน้ำ ทุ่งหญ้าป่าเขา เป็นสถานที่ที่ครูประชาบาลคุ้นเคยลุ่มหลงเเละพยายามใช้ชีวิตให้เวลากับมันให้มากที่สุด ชีวิตครูประชาบาลในโรงเรียนบ้านป่าดงดอยยังอยู่ในความทรงจำไม่รู้ลืม

           

 

  เพลงครูประชาบาล

 

ชีวิตหดหู่   ครูประชาบาล  
 เปรียบเรือโดยสาร   เหมือนสะพานหนอชีวิตครู
สอนเด็กให้เรียน   พากเพียรให้มีความรู้  
ใครบ้างจะเห็นใจครู   มาดู ครูประชาบาล.
.บางครั้งครูว่า   ก็หาว่าร้าย  
ถูกสั่งให้ย้าย   ย้ายไปในถิ่นกันดาร
ลำบากลำบน   ต้องทนแสนทรมาน  
ถึงไกลต้องไปเพื่องาน   ต้องการ สอนเด็กให้ดี
.นี่แหละหนา   เกิดมาเป็นครูสอนคน  
แต่บางคน   ข้ามคนเป็นครูเสียนี่
ไม่บูชา   แล้วยังจะมาย่ำยี  
ถึงศิษย์จะไม่ปราณี   แต่ครูนี้ยังมีเมตตา.
.ถึงใครลบหลู่   โถครูอย่างเรา  
ตื่นนอนตอนเช้า   ก็เฝ้าแต่สอนวิชา
เหน็ดเหนื่อยเพียงใด   ใกล้ไกลครูไม่เคยว่า
ขอเพียงให้มีวิชา   ที่ปราถนาของครู