ประสบการณ์การขับรถในเมืองใหญ่


การใช้ถนนหนทางที่เป็นสาธารณะ  ที่ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมที่จะใช้ถนนได้อย่างเต็มที่  ทั้งนี้ ต้องไม่เบียดเบียนสิทธิของผู้อื่น และ ต้องมีจิตสาธารณะ  อันเป็นคุณสมบัติของคนดี มีศีลธรรม 

ที่ครูอ้อยเขียนวันนี้  เป็นการชื่นชม

เหตุเกิดเมื่อวานนี้  ครูอ้อย ไปสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง  ซึ่งอยู่ในซอยเก่า เล็กๆแคบๆ แถมยังมีรถจอดอยู่ริมทางเป็นระยะ 

รถของครูอ้อยใหญ่และยาว  จึงต้องไปอย่างช้าๆๆ  ค่อยผ่านไปละคัน และจอดแน่นิ่ง ให้รถใหญ่ๆๆไปก่อน 

ครูอ้อยต้องใจเย็น แบบน้ำตก นะคะ 

 ไปเรื่อยๆๆ จนถึงที่หมาย อยู่ขวามือ  ครูอ้อย ต้องวกรถไปทางซ้ายเล็กน้อยก่อนที่จะเลี้ยวขวามือ 

โอ้โฮ เป็นตึกเก่า และมีที่จอดรถอยู่สูงมาก 

ครูอ้อย ต้องไต่ไปช้าๆๆ  และจอดไว้ก่อน  จนยามมาบอกว่า  เดินหน้าไปอีก  ครูอ้อย ค่อยๆๆกระต๊อด.....จอดเกือบติดรถคันที่จอดอยู่ข้างหน้า 

เป็นโจทย์ให้ครูอ้อยคิด อย่างมาก  ว่า.....ขากลับจะนำรถออกไปอย่างไร.....

ครูอ้อยไปติดต่องาน เสร็จแล้ว รีบออกมาจากสำนักงาน มาที่รถ  ก็เห็น รถคันหนึ่งกำลัง ถอยช้าๆๆ ตามคำบอกของยาม 

และกำลัง ผ่านท้ายรถของครูอ้อย  อูยยยย.....หวาดเสียว  นิดเดียวเอง  ประมาณ 2 ซม.ช่างทำให้หัวใจครูอ้อยหล่นไปได้ 

ครูอ้อย ถอยรถลงมาจากตึก  และวกรถออกมาเกือบถึงหน้าซอย.....จ๊ากกกก เจอกับรถตู้.....ทั้งที่ มีรถ จอดอยู่ทางขวา 

มี 2 วิธี คือ ครูอ้อย ถอยมาแอบขวาหลังรถคันที่จอด  กับ รถตู้แอบขวา ให้ครูอ้อยไปก่อน 

ในขณะที่ครูอ้อยกำลัง จะ ปลดเกียร์ เป็น R คนขับรถตู้ ก็ทำมือเป็นสัญญาณว่าจะจอดแอบขวาให้.....ครูอ้อยก้มศีรษะ ขอบคุณค่ะ

แล้ว วิ่งต่อไปสัก 2 เมตร  รถเก๋ง  ก็เลี้ยวเข้ามา  โผล่เข้ามาในซอย  จะถอย ก็ถอยไม่ได้ เพราะคันต่อไป จ่อคิวอยู่  ครูอ้อย ก็ถอยไม่ได้ มีทางเดียว ต้องเดินหน้า......นิดเดียวกับ เสาข้างถนน.....

วายยยยย อูยยยยย  หวาดเสียวจริงๆๆๆ  ขับรถในเมืองใหญ่ นี่น่ะ 

ดีนะที่พบ  คนที่มีจิตสาธารณะ  คือ คนขับรถตู้ท่านนั้น  ขอปรบมือให้ค่ะ  สำหรับคนดีมีจิตสาธารณะ.......

หมายเลขบันทึก: 283280เขียนเมื่อ 5 สิงหาคม 2009 09:22 น. ()แก้ไขเมื่อ 7 พฤษภาคม 2012 15:40 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (10)

อ่านไป ก็เสียวไปค่ะครูอ้อย

รอดไปได้ ไม่มีเหตุให้ต้องตกใจและเสียใจไปมากกว่านี้

ขอบคุณที่เล่าประสบการณืให้ฟังค่ะ

สวัสดีค่ะ น้อง น้ำผึ้งสีชมพู

ครูอ้อยกลับมาถึงบ้าน ได้อย่างไร ตกใจ จนถอยรถเข้าโรงเก็บรถในโรงรถไม่ได้  ต้องให้พ่อบ้านจัดการค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ สบายดีนะคะ

ครูแอบอ่านบล็อกครูอ้อย

สวัสดีค่ะ

คงหายหวาดเสียวระคนตื่นเต้นแล้วนะคะครูพี่อ้อย

มีความสุขตลอดไปนะคะ

สวัสดีค่ะ ครูแอบอ่านบล็อกครูอ้อย [IP: 118.172.150.212]

  • วันไหน ไม่ได้ตอบ การแสดงความคิดเห็นของท่าน แล้ว เหมือนขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเลยค่ะ
  • มีความสุข มากกว่า ครูอ้อย ร้อยเท่าเลยนะคะ  ขอบคุณมากๆๆค่ะ

 - สวัสดีค่ะ ครูอ้อย

  - อ่านไปก็ ลุ้น ไปด้วย โอย หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

  -  หวาดเสียว ครูเพ็ญรู้ดีค่ะเพราะเคยเจอเหตุการณ์แบบเดียว

     กันนี้มาก่อน

  - ปลอดภัย  และ  โชคดีตลอดไปนะค่ะ

 

ขอบคุณครับคุณครู คนขับรถตู้มีน้ำใจดีครับ

ตื่นเต้นมากครับ เมืองยิ่งโตมาก รถยิ่งมาก พื้นที่จำกัด ต้องใช้เต็มที่ การขับต้องชำนาญ

"ประมาณ 2 ซม"

เรื่องตลกของพันคำคือคือเคยกลับรถ u-turn ในกรุงเทพฯ อย่างวุ่นวาย รถอีกฝั่งติดกันระนาว นึกในใจขอโต้ด ขอโทษครับ มือใหม่จริงๆ

หวาดเสียวค่ะครูอ้อย - -''

หนูคนนึงแหละที่ไม่ถูกกับรถยนต์ ถนนใหญ่ และเมืองใหญ่ๆ

ขอบคุณคะ อาจารย์ พันคำ

  • ยิ่ง ขับรถมากๆๆ ใช้ชีวิต บนถนนมากๆ ยิ่งทำให้ประสบการณ์ เกิดขึ้นมากๆๆ  ตามอารมณ์ มีทั้งขับดี ขับไม่ดี
  • พยายามค่ะ อาจารย์  พยายาม ทำอารมณ์ให้ดี ไปอบ่างช้าๆๆ แต่มั่นใจ  ชเมากไป ก็ถูกคนด่า  ต้องพอเพียง พอดี ในการขับรถด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ มีความสุขมากๆๆนะคะ

สวัสดีค่ะ  คนไกลบ้าน

  • ที่น้องกล่าวมา  เคยอยู่ในความรู้สึกของครูอ้อย เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว
  • ครูอ้อย และคนอีกหลายๆคนในเมืองใหญ่ ต้องปรับตัวมากๆๆค่ะ
  • ครูอ้อย ปรับได้บ้าง ไม่ได้บ้าง  สุดท้าย ก็ต้อง กลายเข้าไปอยู่กับมันค่ะ

มีความสุขกับมันนะคะ

มีความสุขมากๆๆนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี