การใช้ถนนหนทางที่เป็นสาธารณะ  ที่ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมที่จะใช้ถนนได้อย่างเต็มที่  ทั้งนี้ ต้องไม่เบียดเบียนสิทธิของผู้อื่น และ ต้องมีจิตสาธารณะ  อันเป็นคุณสมบัติของคนดี มีศีลธรรม 

ที่ครูอ้อยเขียนวันนี้  เป็นการชื่นชม

เหตุเกิดเมื่อวานนี้  ครูอ้อย ไปสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง  ซึ่งอยู่ในซอยเก่า เล็กๆแคบๆ แถมยังมีรถจอดอยู่ริมทางเป็นระยะ 

รถของครูอ้อยใหญ่และยาว  จึงต้องไปอย่างช้าๆๆ  ค่อยผ่านไปละคัน และจอดแน่นิ่ง ให้รถใหญ่ๆๆไปก่อน 

ครูอ้อยต้องใจเย็น แบบน้ำตก นะคะ 

 ไปเรื่อยๆๆ จนถึงที่หมาย อยู่ขวามือ  ครูอ้อย ต้องวกรถไปทางซ้ายเล็กน้อยก่อนที่จะเลี้ยวขวามือ 

โอ้โฮ เป็นตึกเก่า และมีที่จอดรถอยู่สูงมาก 

ครูอ้อย ต้องไต่ไปช้าๆๆ  และจอดไว้ก่อน  จนยามมาบอกว่า  เดินหน้าไปอีก  ครูอ้อย ค่อยๆๆกระต๊อด.....จอดเกือบติดรถคันที่จอดอยู่ข้างหน้า 

เป็นโจทย์ให้ครูอ้อยคิด อย่างมาก  ว่า.....ขากลับจะนำรถออกไปอย่างไร.....

ครูอ้อยไปติดต่องาน เสร็จแล้ว รีบออกมาจากสำนักงาน มาที่รถ  ก็เห็น รถคันหนึ่งกำลัง ถอยช้าๆๆ ตามคำบอกของยาม 

และกำลัง ผ่านท้ายรถของครูอ้อย  อูยยยย.....หวาดเสียว  นิดเดียวเอง  ประมาณ 2 ซม.ช่างทำให้หัวใจครูอ้อยหล่นไปได้ 

ครูอ้อย ถอยรถลงมาจากตึก  และวกรถออกมาเกือบถึงหน้าซอย.....จ๊ากกกก เจอกับรถตู้.....ทั้งที่ มีรถ จอดอยู่ทางขวา 

มี 2 วิธี คือ ครูอ้อย ถอยมาแอบขวาหลังรถคันที่จอด  กับ รถตู้แอบขวา ให้ครูอ้อยไปก่อน 

ในขณะที่ครูอ้อยกำลัง จะ ปลดเกียร์ เป็น R คนขับรถตู้ ก็ทำมือเป็นสัญญาณว่าจะจอดแอบขวาให้.....ครูอ้อยก้มศีรษะ ขอบคุณค่ะ

แล้ว วิ่งต่อไปสัก 2 เมตร  รถเก๋ง  ก็เลี้ยวเข้ามา  โผล่เข้ามาในซอย  จะถอย ก็ถอยไม่ได้ เพราะคันต่อไป จ่อคิวอยู่  ครูอ้อย ก็ถอยไม่ได้ มีทางเดียว ต้องเดินหน้า......นิดเดียวกับ เสาข้างถนน.....

วายยยยย อูยยยยย  หวาดเสียวจริงๆๆๆ  ขับรถในเมืองใหญ่ นี่น่ะ 

ดีนะที่พบ  คนที่มีจิตสาธารณะ  คือ คนขับรถตู้ท่านนั้น  ขอปรบมือให้ค่ะ  สำหรับคนดีมีจิตสาธารณะ.......