........เท่าที่จำความได้สมัยก่อนผมเป็นคนที่ชอบจับหิ่งห้อยแถวๆสวนผลไม้เล็กๆของปู่ที่ภาคใต้ มันเป็นแมลงมหัศจรรย์สำหรับผมมาก ผมมักโดนเอ็ดจากแม่บ่อยๆว่าไปจับมันทำไม ปล่อยให้มันอยู่ในป่าดีแล้ว
.........เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้เดินทางไปเวียงจันทน์และตอนกลับได้นั่งรถไฟจากหนองคาย-กรุงเทพฯโดยแวะลงระหว่างทางที่ขอนแก่น รถไฟเป็นการเดินทางที่ไม่คุ้นเคยสำหรับผมมากนัก ในขณะที่นั่งเหม่อลอยและคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เพื่อนที่นั่งมาด้วยกันตะโกนบอกให้ดูแสงไฟเล็กๆๆนอกหน้าต่าง ทีแรกคิดว่าเป็นแสงไฟจากชาวบ้านสองข้างทาง แต่ดูสังเกตุดีๆใล้วมันเป็นแสงจากหิ่งห้อยที่บินว่อนไปมาระหวางป่าข้างทางรถไฟ มันมีตลอดทางถึงจะไม่มากแต่มันผมให้ผมยิ้มออกเช่นกัน เพราะผมไม่เห็นมานานมาก เท่าที่จำได้เมื่อก่อนสมัยที่ยังเป็นนักศึกษาในมข.มีหิ่งห้อยมากมายโดยฉพาะป่าบริเวณสวนร่มเกล้า แถวๆถนนแปลงเกษตร เดี่ยวนี้ไม่รู้ว่ายังคงมีหรือปล่าว
.........หิ่งห้อย เป็นการบ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่า และที่ดีกว่านั้นอีกอย่างคือมันสามารถเป็นแรงบรรดาลใจให้กับบรรดาศิลปินทั้งหลายถ่ายทอดออกมาเป็นกวี นิทาน และบทเพลงต่างๆออกมามากมาย
.........แล้วคุณละ ...ครั้งสุดท้ายที่คุณเห็นหิ่งห้อยเมื่อไหร่และได้แรงบรรดาลใจหรือความทรงจำอะไรกลับมาบ้างครับ
ผมได้ดูพร้อมกันกับคุณอุดมรัตน์นั้นล่ะ ถึงแม้รถไฟขบวนที่นั่งมาจะคลุกไปด้วยกลิ่นบุหรี่ของฝรั่งบ้าบ้าคนนั้นก็ตามเถอะ(น่าจะมีกฏอะไรก็ได้ที่กำหนดไม่ให้ตู้เสบียงสูบบุหรี่นอกจากต้องสูดและดมยังทานข้าวไม่แซบอีกต่างห่าง)
สำหรับผมมันเป็นภาพแห่งความสนุกในอดีต(ที่เป็นความทุกข์ของหิ่งห้อย)เพราะผมมักจับมันมาใส่กล่องไม้ขีดเลี้ยงดูมันด้วยใบไม้ ไม่นานวันมันก็ลาดับไป โอ้สงสาร แต่ตอนเด็ก ๆ ไม่ได้อย่างนี้เอาสนุกๆไปวันหนึ่งวันหนึ่ง
หิ่งห้อยเป็นสิ่งมีชีวิตที่แสนมหัศจรรย์แห่งผืนป่าและน้ำ เป็นสิ่งที่บ่งบอกความอุดมสมบูรณ์ของป่าและน้ำบริเวณนั้น ในประเทศไทยสถานที่ที่จะสามารถยลโฉมพวกมันได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจมีเพียงไม่กี่แห่ง หนึ่งในนั้นคืน...จ.สมุทรสงคราม...
จังหวัดสมุทรสงครามอาจเป็นจังหวัดเล็กๆในแผนที่ของประเทศไทยแต่ก็อาจเป็นจังหวัดที่มีแม่น้ำลำคลองรวมทั้งแพรกต่างๆอยู่มากมายจนอาจจะเรียกได้ว่าเป็นพื้นที่แห่งพระแม่คงคาก็ว่าได้ สิ่งนี้นี่เองที่ทำให้จังหวัดสมุทรสงครามมีสิ่งต่างๆที่เกิดจากธรรมชาติอยู่อย่างมาก อันเป็นที่สนใจของผู้ที่พบเห็นสิ่งหนึ่งที่สร้างความน่าตื่นเต้น ความน่าสนใจของจ.สมุทรสงครามคือสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เรียกว่า.......หิ่งห้อย.....
หิ่งห้อยที่แม่กลองนับว่าเป็นสิ่งที่คนแม่กลองห่วงแหนเป็นอันดับต้นๆเพราะว่าหิ่งห้อยที่นี่ไม่สามารถพบเห็นได้เพียงแค่ตัวหรือ2ตัวเท่านั้นแต่หากเราสามารถที่จะพบเห็นมันได้อย่างมากมาย ทำให้ในปัจจุบันเริ่มมีหลายๆคนเริ่มกิจกรรมการดูหิ่งห้อยที่แม่กลองขึ้น รูปแบบของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเริ่มมีการนำมาใช้ในพื้นที่ สร้างรายได้ให้แก่คนแม่กลองอย่างสม่ำเสมอ
ณ วันนนี้หิ่งห้อยที่แม่กลองอาจจะไม่ใช่เพียงแค่สิ่งที่บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของพื้นป่าและน้ำแต่มันจะเป็นสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองแม่กลองต่อไปอีกนาน......
คุณคล่องคะ ช่วงปลายปีที่แล้วได้มีโอกาสไปเที่ยวที่จังหวัดสมุทรสาคร และได้ไปพักแบบโฮมสเตย์ ช่วงกลางคืนมีกิจกรรมดูหิ่งห้อยกันโดยมีฝีพายเป็นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งน่ารักมาก อัธยาศัยดี แกรับจ้างพายพานักท่องเที่ยวไปชมหิ่งห้อยที่อยู่บนต้นลำพู ระหว่างพายออกไปเรื่อยๆเนี่ยสภาพก็มืดขึ้นเพราะห่างจากที่พักไป มีเพียงแสงจันทร์(แต่ขอบอกว่าบรรยากาศโรแมนติกมากๆ)
แกก็เล่าให้ฟังไปด้วยว่าแต่ก่อนเนี่ย หิ่งห้อยแถวนี้เยอะมาก แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีแล้ว เพราะบางทีต้นไม้ก็ถูกตัดออกไปเนื่องจากสาเหตุหลายอย่างทำให้มันพากันไปอยู่ที่อื่น และบรรยากาศสภาพแวดล้อมของน้ำที่ค่อนข้างเปลี่ยนไป คนละแวกนั้นพลุกพล่านขึ้น ด้วย ทำให้แหล่งที่เคยมีเยอะลดลง ตอนแรกเราก็คิดภาพไม่ถูกว่าหิ่งห้อยจะมีเยอะขนาดไหน ก็คิว่าคงจะมีรวมกลุ่มกันไม่กี่ตัว ปรากฎว่าเอาเข้าจริง แบบว่าทำเอาทึ่งเลย คุณคล่องคะ เต็มต้นเลยค่ะ ยังกับประดับด้วยไฟระยิบระยับอย่างนั้นเลย เราก็ไม่ค่อยแน่ใจเลยให้พี่เค้าพาพายไปดูใกล้ๆ ปรากฏว่าของจริงค่ะ สวยงามมากๆ แล้วแกก็พาไปดูอีกหลายๆต้นตามสายคูคลอง บางต้นก็กำลังจะล้ม แกก็บอกว่าเนี่ยถ้าล้มพวกหิ่งหอยมันก็จะพากันไปที่อื่น เราเลยบอกว่าถ้างั้นพี่ต้องหาวิธีให้ต้นนี้มันอยู่ต่อไปนะ ไม่งั้นกระทบต่องานพี่แน่เลย แกก็หัวเราะสบายใจ คุยกันเพลินมากแบบเห็นหน้ากันรางๆ แกยังบอกอีกว่าชอบนะเวลามีคนมาพักแล้วมีเสียงนักท่องเที่ยวรื่นเริงกัน แกจะชอบมานั่งดูด้วย แปลกดีเนอะคนอยู่ในความวุ่นวายก็จชอบมาหาความสงบ ส่วนคนที่อยู่ในความเงียบสงบก็อยากมาพบความวุ่นวาย
ปรากฎว่าทริปนี้นอกจากได้ดูหิ่งห้อยในบรรยากาศที่น่าประทับใจแล้วยังได้เพื่อนอีก 1คน ไว้มาเยี่ยมเยียนคราวต่อไปอีกด้วย ดีจัง.....
แก้ไขนะคะ พิมพ์ผิดค่ะ สมุทรสงครามค่ะไม่ใช่สมุทรสาคร พิมพ์เพลินไปหน่อย
น่าอิจฉาคุณ aw และคุณ sideup ที่ได้มีโอกาสดูหิ่งห้อยจำนวนมากมายได้ขนาดนั้นเท่าที่จำได้ตอนเด็กหรือแม้โตจนแก่ขนาดนี้ยังไม่เห็นมากมายเลยเห็นแต่ในฉากหนังหลายๆเรื่องทั้งไทยและหนังเอเซีย น่าเสียดายแทนฝรั่งนะครับที่บ้านเมืองเขาไม่มีเหมือนบ้านเรานะครับ ช่วยกันดูแลนะครับ ผมมีโอกาสจะเดินทางไปดูที่สมุทรสงครามให้ได้สักครั้งยังดี
แหม่มก็พึ่งไปดูหิ่งห้อยที่สมุทรสงครามมาค่ะพี่คล่อง บ้านพ่อแหม่มอยู่ที่สมุทรสงครามค่ะ เห็นเล่าว่าบรรยากาศดีมากๆค่ะ ไว้เราหาโอกาสไปเที่ยวกันอีกนะ