" แม่ "  คำนี้ยิ่งใหญ่ในใจลูกทุกๆคน จนยากที่จะเปรียบเทียบได้ กับทุกสรรพสิ่งในโลก พระคุณแม่อันประกอบไปด้วย  ความรักที่มีต่อลูกอย่างสุดหัวใจเช่นนี้คงไม่ยากเกินไปนัก หากจะเอ่ยคำว่า  "รัก" ให้แม่ได้ชื่นใจบ้าง  เพราะคุณอาจจะโชคดีกว่าหลายๆคน ที่ได้เพียงแต่รำลึกถึงพระคุณแม่ ผ่านภาพและเงา ติดตาตรึงใจในความทรงจำเท่านั้นว่า  "ลูกรักแม่ "     

               พวกเราเชื่อไหมครับว่า คำว่า แม่เป็นคำที่ทั่วโลกยอมรับ โดยใช้อักษร เหมือนกันหมด อักษร ในคำว่า แม่จะออกเสียงแตกต่างกันไปตามแต่ละชาติแต่ละภาษา แต่ขึ้นชื่อว่าผู้ให้กำเนิดสตรีเพศผู้นั้น คือ แม่ ออกเสียงใกล้เคียงกัน เช่น 
คนไทย เรียกว่า     "แม่"
คนฝรั่งเศส เรียกว่า     "มาแม"
คนแขก เรียกว่า        "มามี๊''
คนจีน เรียกว่า        "ม่าม๊า"
ภาษาบาลี เรียกว่า     "มาตา"
ภาษาอังกฤษ เรียกว่า   "มาเธอร์ (MOTHER)"
ภาษามาเลเซีย เรียกว่า    "มะ"
ภาษาสันสกฤต เรียกว่า    "มารดา"

 

          นอกจากนั้นแล้วสิ่งใดก็แล้วแต่ที่มีอำนาจมีความแข็งแกร่งเป็นผู้ที่ให้กำเนิด มีความอดทนมีกำลังสูง เราใช้คำขึ้นต้นว่า แม่แทบทั้งสิ้นเช่น แม่โพสพ แม่คงคา แม่ธรณี แม่เหล็ก แม่แรงที่สามารถดีดรถให้สูงขึ้นไปได้ แม่ทัพ แม่พิมพ์ของชาติ และสมเด็จย่าของเราคือ แม่ฟ้าหลวง แม่บ้าน แม่เรือน แม่ครัว และการเรียนบาลีไวยากรณ์ ยังมีแม่กองบาลี แม่บท แม่บาท เป็นต้น เราทุกคนเกิดมาล้วนมีบิดา-มารดา ด้วยกันทั้งสิ้น บางคนอาจจะมีพ่อหลายคนแต่ที่มีได้คนเดียวตลอดชีวิตคือ แม่ตั้งแต่เล็กจนโต คำแรกที่เราถูกฝึกให้เรียก ถูกสอนพร่ำบอก คือคำว่า แม่แม่คือผู้ให้ชีวิต แม่คือมิตรแท้ที่ถาวร แม่คือผู้สอน แม่คือผู้ให้ความรัก แม่คือผู้พิทักษ์สิ่งศักดิ์สิทธิ์ แม่คือผู้ที่ให้ทรัพย์เนรมิต แม่คือผู้ที่ให้ชีวิตลูก ๆ ทุกคน ถ้าไม่มีแม่ วันนี้ก็คงไม่มีเรา คำว่า แม่จึงทรงไว้ซึ่งความศักดิ์สิทธิ์เป็นสากล และถือว่าศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในใจของลูก ลูกควรจะต้องมีความระลึกอยู่เสมอว่า ผู้นี้แหละคือ ผู้ที่ให้กำเนิดผู้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับเรา