เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ครูอ้อยไปสอบประเมินความรู้ครูผู้สอนภาษาอังกฤษ ครูอ้อยทักทายคนผิด ด้วยมีผู้คนมากมาย ในวัยเดียวกัน หน้าตาเหมือนกัน ทำผมทรงเดียวกันด้วย ดีที่ครูอ้อยทักทายเธอด้วยการ....สวัสดีค่ะทุกท่าน แต่พอเธอหันหน้ามา ครูอ้อยเลย.....เอ๋อ และกล่าวขออภัย ทักทายคนผิด แต่พอนั่งลง ทางซ้ายมือของครูอ้อยก็คือเพื่อนครูอ้อยนั่นเอง.....เธอรีบรายงานว่า เราจะไม่ค่อยได้เจอเธอนะ เพราะเรา.....ไม่ได้เป็นหัวหน้าแล้ว ครูอ้อยรีบตอบเธอว่า.....ดีจังเลย ดีใจ ยินดีด้วยนะคะ...... จากนั้น เธอก็อธิบายว่า ครูมัธยมให้เป็นหัวหน้ากันทีละ 2 ปี งั้น ครูอ้อยก็ได้ออกจากหัวหน้ามาหลายปีแล้ว เพราะเป็นหัวหน้ามาปีนี้ปีที่ 9 แล้ว...... เพื่อนยังเล่าต่อไปว่า.....มีความสุขมากเลย เพราะเพื่อนในกลุ่ม ชอบว่าเราว่า เป็นหัวหน้าที่ออกเสียงภาษาอังกฤษ เป็นลาว....คนที่ว่าเราก็คือ คนที่นั่งข้างขวามืออ้อยนั่นล่ะ.....อ้าว เจอตอใหญ่เสียแล้วเพื่อน..... พอกลับมาบ้าน......ครูอ้อยมานั่งทบทวนงานที่ทำไปแล้ว และจะทำในสัปดาห์หน้าก็คือ.....ครูอ้อยจะขอตรวจหน่วยการเรียนรู้จากเพื่อนครู หน่วยที่ 1 และ 2 ซึ่งวันจันทร์ ครูอ้อยจะขอตรวจทีละคนไปเลย.... พอนั่งทบทวนไปก็ให้คิดถึงเพื่อนว่า.....นี่เธอคงสบายไปแล้ว ไม่ต้องมานั่งทำแบบครูอ้อยอีกต่อไป สัปดาห์ต่อไป ก็ต้องนิเทศภายในกลุ่มสาระการเรียนรู้ ซึ่งครูอ้อยจะต้องใช้เวลาว่างมานั่งนิเทศการสอนของครูในกลุ่มอีก.....นี่เธอก็ไม่ต้องมาทำแบบอ้อยแล้ว.... ช่างโชคดีเสียจริงนะเธอ....ที่ไม่ได้เป็นหัวหน้า
แต่..อย่าลืมเป็นหัวหน้าตัวเองละขอรับคุณครู..
ธรรมะยามเช้าขอรับ..
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ ธรรมฐิต
ครูอ้อย ไม่ลิมตัวเองแน่นอนเจ้าค่ะ