งานนี้ภาคใต้ไม่อายใคร

  

วันที่  ๒๒  กรกฎาคม ๒๕๕๒  เวลา ๐๖.๐๐ น. ทีมงานกองการศึกษา อบจ.ภูเก็ต จำนวน ๒๒ คน  ออกเดินทางด้วยรถตู้ ๒ คัน  รถบรรทุกสัมภาระที่เต็มไปด้วยของที่จะไปจัดนิทรรศการ  ซึ่งเราออกแบบและสั่งทำแบบน็อคดาว  เพื่อสะดวกในการติดตั้ง 

คณะทีมงานไปถึงอิมแพคเมืองทองธานี ๑๘.๐๐ น. ทำเวลาได้ดีมาก เพราะเราวางแผนไว้ว่าจะนำสัมภาระที่จำจัดบูทนิทรรศการลงภายในคืนนี้  แล้วกลับที่พัก พักผ่อนให้สบายหลังจากเดินทางกันมาทั้งวัน  วันรุ่งขึ้นถึงจะมาช่วยกันจัด

ผู้เขียนนั่งเครื่องบินมาถึงก่อนที่รถสัมภาระจากภูเก็ตมาถึง  ต้องเข้าเคลียร์พื้นที่ขอให้รถสัมภาระเข้าภายในเวลา ๖ โมงเย็น - ๒ ทุ่ม  เพราะทางฝ่ายจัดงานไม่ยอมให้เราเข้าหลังจากหมดเวลารับลงทะเบียน  ๔ โมงเย็น  ต้องไปเข้าเช้าอีกวัน  ทำให้งานเราช้า

เช้าวันที่ ๒๓ กค. พวกเราตื่นแต่เช้า ไปช่วยกันขึ้นโครงสร้าง  และจัดนิทรรศการ

 

ช่วยกันคนละมือคนละมือ

 

 ทีมงานมีฝีมือกันทุกคน

 

 

เมื่อวางโครงสร้างเสร็จ   ก็จัดของเข้าบูทปาเข้าไปก็บ่าย ก็ยังมีกำลังใจเพราะมีรองนายกฯ สรธรรม  จินดา  และคณะ สจ.มาเยี่ยมคณะใหญ่

เราเสร็จภารกิจของวันที่ ๒๓ ก.ค. พร้อมต้อนรับพิธีเปิดงานวันมหกรรมการศึกษาท้องถิ่นในวันพรุ่งนี้

 

ร้านน้ำชาแห่งการ เรียนรู้ "โรงโกปี้เตี๊ยม"

ในอาคารแชลแลนเจอร์ ๒  เต็มไปด้วยผู้คนจากท้องถิ่นทั่วประเทศ  ต่างก็นำความเป็นเอกลักษณ์มาให้ดูชม

 

ต้องขอบคุณกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น  ที่ส่งเสริมการศึกษาของท้องถิ่นจริง ๆ

แต่อยากจะเสนอแนะสักเล็กน้อยว่า  ควรจะส่งเสริมท้องถิ่นเล็ก ๆ ที่ยังไม่ขยับเลยให้มากกว่านี้  ท้องถิ่นที่มาแสดงนิทรรศการ ณ ที่นี้ส่วนใหญ่หน้าเดิม ๆ คือ ท้องถิ่นใหญ่ ๆ ที่มีศักยภาพเท่านั้น  อย่างเช่น  เทศบาลนคร  เทศบาลเมือง อบจ.  หรือ เทศบาลตำบลที่มีรายได้สูง  และผู้บริหารมีวิสัยทัศน์กว้างไกลเท่านั้น  ทั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่า ผู้ที่ไม่มาแสดงนิทรรศการ  ผู้บริหารท้องถิ่นนั้นไม่มีวิสัยทัศน์  อาจจะด้วยเหตุปัจจัยอื่น  เช่น  ห้วงเวลาจัดนิทรรศการ  ไม่เหมาะสม กล่าวคือ ปลายปีงบประมาณจะเอาเงินที่ไหน  หรือ เวลานี้กำลังหน้าดำคร่ำเครียดกับการทำแผนและงบประมาณในปีต่อไป  ใครจะมีอารมณ์มาจัดนิทรรศการอยู่  เหล่านี้เป็นเหตุให้มาไม่ได้ทั้งสิ้น 

แต่ถึงอย่างไร  งานนี้ก็จัดได้อลังการงานสร้าง  ภาพรวมของปีนี้ ค่อนข้างจะอนุรักษ์ของเก่า  (แอบประเมินผลเล็ก ๆ) ไม่ว่าจะเป็น เทศบาลเมืองปากเกร็ด นนทบุรี ราชบุรี นครภูเก็ต  อบจ.ภูเก็ต สุพรรณบุรี  สมุทรสาคร  แหลมฉะบัง แม้แต่โล้โก้ของงานก็เป็นไดโนเสาร์  ย้อนยุคสุด ๆ เจ้าข้าเอ๋ย 

อบจ.ภูเก็ต เลยเข้าคอนเซปกับเขาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว  เพราะยกร้านโกปี้มาจากถนนถลางมาให้ชิมโกปี้โบราณฟรี ๆ กันทั้งงาน  ผู้คนเนืองแน่นทั้ง ๓ วัน

         

นายก อบจ.(สูทสีเทา)                           ท่านศรีพงษ์  บุตรงามดี  กรมส่งเสริมฯ

รองปลัด อบจ.อยุธ  บางหลวง                 และคณะผู้บริหารเทศบาลนครภูเก็ต

ผอ.อวยพร ฯ  ผอ.มงคลฯ                       มาชิมโก้ปี้ทั้งคณะ

มาให้กำลังใจ 

 

คุณรณกฤต  ฝ่ายงบประมาณ ไม่อยู่รอชิมโกปี้ 

เพราะกลัวเราทวงงบประมาณเงินอุดหนุน

 

และแล้ว  ผอ.หมวย (สมรักษ์  กิ่งรุ้งเพชร)  ก็หา อบจ.เจอ

 

ผอ.วีรชาติ  ทศรัตน์ มาชิมโกปี้คนสุดท้าย

 

รองนายก ฯ ทต.เชิงทะเล (เสื้อฟ้า) คอโกปี้ตัวจริง หิ้วซาลาเปามาด้วย

ทีมบริหารนครภูเก็ต

นายกฯสมใจ  รองนายกฯกวี  สท.ปุ๊  ผอ.ธรากร  

๒ คนหลังนี่แฟนพันธุ์ร้านโกปี้ อบจ.ภูเก็ตตัวจริง

สิ่งที่น่าภาคภูมิใจและประเมินได้ว่าท้องถิ่นภูเก็ตมีศักยภาพในการจัดการศึกษามาก  เพราะนับบูทนิทรรศการที่ไปจาก ภูเก็ต จังหวัดเดียวได้ ๗ หน่วยงาน คือ  อบจ.ภูเก็ต  เทศบาลนครภูเก็ต  เทศบาลเมืองป่าตอง  เทศบาลเมืองกะทู้  เทศบาลตำบลเชิงทะเล  เทศบาลตำบลกะรน  อบต.ฉลอง  ต้องยกนิ้วให้จริง ๆ อบต.ฉลอง  หนึ่งเดียวจริง ๆ  ปีหน้ารีบโตเป็นเทศบาลนะน้องขอเป็นกำลังใจ  งานนี้ภาคใต้ไม่อายใคร