เกือบทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องนี้ หนังสือเล่มแรกที่มักจะนำมาพูดถึงก่อนเสมอ คือ“ชีวประวัติของข้าพเจ้า กำแหงหนุมาน” เขียนโดย เอนกกุล กรีแสง ซึ่งเป็นผลงานการพิมพ์ลำดับที่ 3 ของสำนักพิมพ์หญ้าแพรก เล่มที่ครอบครองอยู่เป็นเล่มที่ถูกพิมพ์ครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๒๒ ราคา ๑๘.๐๐ บาท จำได้ว่าตอนนั้นหยอดกระปุกจากค่าขนมในแต่ละวันที่ได้ จนครบ ๙ บาท แล้วได้เงินสมทบอีก ๙ บาท (ตามกติกาการซื้อของที่อยากได้ ที่คุณพ่อคุณแม่วางไว้) ในใบรองปกมีรายมือคุณพ่อเขียนไว้ว่า 1 ก.พ.2524 เข้าใจว่าน่าจะเป็นวันที่ซื้อ
ที่ชอบเพราะผู้เขียน (อาจารย์เอนกกุล) ได้เขียนถึงตัวละครตัวหนึ่งในรามเกียรติ์โดยถอดจากคำประพันธ์ (ซึ่งอ่านยากมาก ตามความสามารถในขณะนั้น) มาเป็นความเรียง ทำให้หน้าสนใจมากขึ้น เดิมผู้เขียนเขียนเป็นตอนๆลงพิมพ์ในวารสารสองแคว อันเป็นวารสารรายเดือนขององค์การนิสิตวิทยาลัยวิชาการ พิษณุโลก ตั้งแต่เดือนธันวาคม ๒๕๑๕ เรื่อยมาจนถึงปลายปี พ.ศ.๒๕๑๙ รัฐบาลขณะนั้นได้สั่งยุบองค์การนิสิตและสภานักศึกษาหรือองค์กรใดๆที่มีลักษณะเช่นว่านั้นเสีย วารสารสองแควก็หายไปโดยปริยาย แรงดลใจของผู้เขียนเกิดจากความกระเหี้ยนกระหือรือของชนกลุ่มน้อยกลุ่มหนึ่งที่เรียกร้องให้เผาวรรณคดีไทยให้หมด โดยกล่าวหาว่าเป็นสิ่งมอมเมาปัญญา ยั่วยุกามารมณ์และอื่นๆอีกมากมาย ผู้เขียนอยากให้คนหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งที่กำลังศึกษาอยู่ ณ วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก ได้มีโอกาสสัมผัสกับวรรณคดีด้วยตนเอง และพิจารณาด้วยภูมิปัญญาของตนเองว่าวรรณคดีไทยเลวร้ายจริงหรือ แต่ครั้นจะถอดคำประพันธ์กันโดยตรง ก็จะทำให้ความไพเราะและรสวรรณคดีสูญหายไปหมด ผู้เขียนจึงเขียนในทำนองให้หนุมานซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องมานั่งเล่าประวัติของตน และสอดแทรกเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นในระยะนั้นไว้ เช่นการใช้อำนาจตามมาตรา ๑๗, การเดินขบวนเรียกร้องให้ยกฐานะสถาบันการศึกษาเป็นวิทยาลัยและมหาวิทยาลัย เป็นต้น (คำนำของผู้เขียน,อเนกกุล กรีแสง,มศว.พิษณุโลก.๒๕๒๒)
ฯ ล ฯ
วายุบุตรได้ลงไปบาดาล ตามพระอวตารรังสรรค์
ผลาญไมยราพม้วยชีวัน เชิญเสด็จทรงธรรม์กลับมา
แล้วอาสาพระองค์ไปล่อลวง เอาดวงใจทศพักตร์ยักษา
มาถวายใต้เบื้องบาทา จึ่งผลาญเจ้าลงกาบรรลัย
ฯ ล ฯ
จากการได้อ่านเรื่องราวที่ผู้เขียนได้เขียน สิ่งที่ได้จากหนังสือเล่มนี้ก็คืออย่างแรก ได้รู้ความจริงว่า พ่อที่แท้จริงของของหนุมานไม่ใช่พระพายอย่างที่เคยเข้าใจ แต่เป็นองค์พระอิศวร พระพายเป็นเพียงพ่อทูนหัวเท่านั้น แม้ว่ายังไม่เคยมีโอกาสพิสูจน์จากต้นเค้าเรื่องรามเกียรติ์ แต่ก็เป็นมุมมองหนึ่งที่นำเสนอได้อย่างมีเหตุมีผล
อีกประโยชน์หนึ่งที่ได้จากหนังสือเล่มนี้ คือ ข้อเตือนใจให้ระวังเสมอเมื่อยามที่ต้องทำงานใหญ่ ว่าตราบใดที่ภารกิจสุดท้ายยังไม่สิ้น ต้องไม่ประมาท เหมือนตอนที่พระรามถูกลักพาตัวโดยไมยราพ แม้ว่าพิเพกจะทำนายล่วงหน้า และมีการเตรียมการป้องกันอย่างดีเยี่ยม แต่สุดท้ายความประมาทเพียงนิดเดียว งานทั้งหมดที่เตรียมมาก็ล้มเหลว ยังดีที่หนุมานตามไปแก้ไขได้ ไม่เช่นนั้นแล้วโฉมหน้าของรามเกียรติ์อาจจะจบลงโดยชัยชนะของผู้ครองนครลงกาก็เป็นได้
ลองหาอ่านกันดูนะครับ (เล่มนี้คงไม่ให้ใครยืม) เพราะเก่าและรักมาก มีโอกาสจะหาเล่มโปรดเล่นต่อไปมาแนะนำนะครับ
เป็นหนังสือที่ทำให้เข้าใจเนื้อเรื่องรามเกียรติ์มากขึ้น อ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่เบื่อเลย ☺☺
เป็นหนังสือที่ทำให้เข้าใจเนื้อเรื่องรามเกียรติ์มากขึ้น อ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่เบื่อเลย ☺☺