วันนี้ ส.ศรัณ มีบทความที่สื่อผ่านความรู้สึกของเจ้าจันมาฝากกันค่ะ ซึ่งเท่าที่อ่านแล้วรู้สึกว่า น้องคนนี้ มีความตั้งใจในการเขียนมากเลย เริ่มจะดีกว่า ส.ศรัณ ซะอีก อยากเป็นสื่อกลางในการสื่อสาร เพราะทั้ง ส.ศรัณ กับ เจ้าจัน ชอบการเรียนรู้ที่ไม่ต้องไปไกลค่ะ ทุกอย่างรอบตัวเราสามารถคิด ทบทวน วิเคราะห์ผ่านสิ่งรอบข้าง แล้วแปรสภาพมาเป็นบทเรียนให้กับตัวเองได้ตลอดเวลา สิ่งที่กำลังอ่านต่อไปนี้ก็เช่นกัน เชื่อว่า หลายคนคงเคยเจอและเคยเป็น ไม่ไกลคะเช่น ส.ศรัณ เป็นต้น (ไม่เป็นดอกค่ะเสี่ยง)ขอเงียบดีกว่า
เงียบ.........................ดีหรือร้าย ใครตัดสิน เจ้าจัน
..........อย่างที่เราทุกคนทราบว่าเราเกิดมาพร้อมการเรียนรู้ และเมื่อเราเรียนรู้ก็ควรจะใช้ประโยชน์จากสิ่งที่ได้เรียนรู้มา ซึ่งเราจะต้องมีการคิด วิเคราะห์ในเบื้องต้นด้วยความรู้ ความรู้สึกของตัวเองแล้วว่าน่าจะมีประโยชน์บ้าง
อารมณ์ของมนุษย์มีมากมายหลากหลายอารมณ์ในคน ๆ เดียว และยากจะเดาออกว่าการที่เขาแสดงอารมณ์ออกมาเช่นนั้น ในความรู้สึกลึก ๆ แล้วเขาคิดเหมือนอารมณ์ที่เขาแสดงออกมาหรือไม่ แม้กระทั่งคนที่สนิทกันมาก ๆ ก็เดาไม่ออก จึงมีคนบอกว่า “จิตมนุษย์ ยากแท้หยั่งถึง” ซึ่งยังคงใช้ได้อยู่จนถึงปัจจุบัน การสื่อสารกับคนอื่นมีทักษะมากมายในตำรา เช่น การพูดกับคนอื่น พูดอย่างไรให้เขาเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการสื่อ และเข้าใจให้เหมือนกันมีความหมายเดียวกัน การฟัง ตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาอยากจะบอกเรา อยากระบายออกมาซึ่งน่าจะภูมิใจว่าถึงแม้เราจะช่วยอะไรเขาไม่ได้มาก แต่เราก็เป็นผู้ฟังที่น่าจะดีที่เขาเลือกแล้ว และการเงียบ เราต้องรู้จักจังหวะในการเงียบแต่ละครั้งด้วยเพราะบางเหตุการณ์ความเงียบอาจจะส่งผลร้ายก็ได้
ความเงียบดูเหมือนเป็นทักษะที่ใคร ๆ ก็ไม่อยากทำแต่สำหรับบางคนความเงียบ คือเพื่อนของเขาก็ได้ การที่เขาเงียบมันไม่ได้หมายความว่าเขาไม่อยากพูด เขาไม่มีเหตุผลที่จะบอก แต่เขาไม่ทราบว่าจะสื่อสาร หรือแสดงออกอย่างไรให้คนฟังเข้าใจเขาให้มากที่สุด สิ่งที่เขาอยากบอกอาจจะมีมากมาย จนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ ก็เลยใช้ความเงียบแทน ซึ่งเขาอาจจะดูเหมือนเป็นคนที่เก็บกด กดดัน หรือถูกมองว่าเป็นคนป่วยในสายตาของคนอื่นก็ได้
อยากให้ทุกคนใช้ความเงียบให้เป็นประโยชน์ ซึ่งมันจะส่งทั้งผลดีและผลร้ายต่อตัวเรา เราจึงต้องใช้มันอย่างถูกจังหวะ และโอกาส แต่ที่สุดแล้วก็ต้องตอบคำถามในใจที่คิดด้วยว่าใช้ไปแล้วมันจะมีประโยชน์มากน้อยแค่ไหน บางครั้งถ้าคิดแล้วว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดความเงียบก็น่าจะเป็นทางออกที่ดีสำหรับเราโดยไม่ต้องตอบคนอื่น เพราะสุดท้ายคนที่รับรู้ความรู้สึกมากที่สุดคือตัวเอง ในชีวิตคน ๆ คนหนึ่งที่เกิดมาคงอยากมีสักคนที่นั่งข้างกัน คอยรับรู้ความรู้สึก เป็นที่ระบายให้เรา โดยที่เขาไม่พุดอะไรออกมาแต่เมื่อเขาเดินจากเราไป เราก็จะสบายใจด้วย คงหายากแต่ขออวยพรให้ในชีวิตของคุณเจอนะ......................................
เจ้าจันเริ่มเก่งกว่า ส.ศรัณ แล้วนะ ไม่ได้ชมกันเองค่ะ แต่น้องเขาตั้งใจจริง (อยากเป็นเจ๊ดัน)แม้ไม่เป็นดาราก็เป็นเจ๊ดันได้เนาะ