คนไทยกำลังแตกแยกเป็นสีต่างๆ จนลืมตระหนักถึงเป้าหมายที่แท้จริงว่าเราทั้งหมดต้องอยู่ร่วมแผ่นดินเดียวกัน ร่วมสร้างบ้านสร้างเมืองมาด้วยก้น บางคนเคยกินข้าวหม้อเดียวกัน มีครูคนเดียวกัน เคยเข้าค่ายลูกเสือนอนเต้นท์เดียวกันเป็นเครือญาติกัน หยุดคิดสักนิด หยุดการกระทำ และทำตัวเหมือนที่เคยเป็นมาเมื่อ5-6ปีก่อน หลับตานึกถึงความสุขสงบ ความเจริญของบ้านเมือง ความปลอดภัย ต่างชาติเขาเข้ามาก็อิจฉา มาครั้งหนึ่งแล้วต้องมาอีกเพราะติดใจ ลองมาอ่านนิทานเรื่องนี้ มีสิ่งที่กระตุ้นใจเหมือนกัน........แกะกับม้ากำลังทะเลาะกันถกเถียงกันว่าใครควรจะได้เป็นเจ้าของทุ่งหญ้าอันเขียวขจีพร้อมสระน้ำใหญ่ที่ใสสะอาด ทั้งสองก็ได้ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงและครอบครองทุ่งหญ้าและสระน้ำ ผลการต่อสู้แกะเป็นฝ่ายชนะมันขับไล่ม้าให้ออกไปจากถิ่นนั้นอย่างไร้เยี่อใย ม้าเสียใจวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากชาวนาเพื่อขอคำปรึกษาแนะนำและวางแผนเอาคืน ชาวนาก็ตอบตกลงแต่มีข้อแม้ว่า ม้าจะต้องยอมให้ชาวนาขี่หลังเพื่อไปตามฆ่าแกะ ม้าก็ตกลง ด้วยความโกรธและไร้สติ เมื่อชาวนาขี่หลังม้าไปฆ่าแกะสำเร็จแล้ว สุดท้ายม้าก็ตกเป็นผู้รับใช้ชาวนาตลอดไป.........เห็นไหม ๆๆๆๆๆๆ
หยุดคิดสักนิด
หยุดคิดสักนิด
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Phornphon · 28 ก.ค. 2552
ครูอ้อย แซ่เฮ · 28 ก.ค. 2552
สายน้ำ ขุนเขา ลำเนาไพร · 28 ก.ค. 2552
นายเสรี สุขโยธิน · 28 ก.ค. 2552
คุณมะม่วงผลโต · 28 ก.ค. 2552
ชอบใจจังนิทานเรื่องนี้...ยายธีค่ะ