ทุกสิ่งทั้งหมดละลายหายไปรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวคือพระเป็นเจ้า ( พระพรหม ) นั้นแล...

ยามดึกสงัดค่ำคืนนี้มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรื่องพรหมันหรือพระเป็นเจ้าหรือพระพรหมหรือสิ่งสูงสุดในศาสนาพราหมณ์ตามแนวคิดทางปรัชญาของสวามี  วิเวกานันทะ กล่าวทำนองว่า…

พระเป็นเจ้ามี 2 ลักษณะตามภูมิรู้ของผู้มองคือว่าสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมจนรู้แจ้งหรือผู้มีประสบการณ์พิเศษพระเป็นเจ้าเป็นตัวสัจธรรม  ส่วนธรรมดาไม่มีประสบการณ์พิเศษจะเห็นพระเป็นเจ้าในรูปและชื่อของผู้สร้าง  ผู้รักษา  และผู้ทำลาย...

 

สำหรับความแตกต่างของพระผู้เป็นเจ้าใน 2 ลักษณะนั้น เปรียบเหมือนคนเลี้ยงแกะคนหนึ่งที่เชิญให้มาเป็นตัวแสดงพระเอกในบทละครคือเป็นนักรบปราบปรามชนะข้าศึกไปทั่วทิศ 

 นั้นคือบทบาทที่แท้จริงของชายผู้นี้คือคนเลี้ยงแกะ  แต่บทบาทในการแสดงละครก็เป็นเพียงสมมติเท่านั้นเอง  พระผู้เป็นเจ้าที่มาในรูปผู้สร้าง  ผู้รักษาและผู้ทำลายก็เป็นเพียงบทบาทสมมุติของพระเป็นเจ้าเท่านั้นเอง...เมื่อจิตเป็นสมาธิทุกสิ่งจางหายไปเหลือไว้เพียงตัวตนของเรา 

 และมีพระเป็นเจ้าที่มีตัวตนก้าวเข้ามาชิดตัวเราแล้วหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวก่อนละลายหายไปพร้อมกับตัวตนของเรา และทุกสิ่งทั้งหมดละลายหายไปรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวคือพระเป็นเจ้า ( พระพรหม ) นั้นแล...