การกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จขององค์กร เป็นเครื่องมือสำคัญในการนำองค์กรสู่ความสำเร็จ ที่นักบริหารทุกคนควรให้ความสำคัญเป็นลำดับต้น ๆ

   วันที่ 22 กรกฎาคม 2552 ได้ไปร่วมประชุมกรรมการเขตพื้นที่การศึกษานนทบุรี เขต 2  ในวาระที่ 4  เรื่องแจ้งเพื่อทราบ  สำนักงานเขตพื้นที่นนทบุรี เขต 2 ได้แจ้งผลการประเมินการปฏิบัติงานขององค์กร “ตามตัวชี้วัดตามคำรับรองการปฏิบัติราชการ ปีงบประมาณ 2551 ก.พ.ร. สพฐ.” ซึ่งปรากฏว่า ผลการประเมินในปีนี้ สพท.นนทบุรี เขต 2 ได้รับแจ้งผลสรุปคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 4.864 ติดลำดับ 1 ใน 5 ของ สพท.ที่มีผลงานดีเยี่ยม(ในจำนวน 185 เขตพื้นที่) โดยมีคะแนนสูงสุดเป็นลำดับที่ 1  ซึ่งคณะกรรมการได้รับทราบและแสดงความชื่นชมยินดีกับเขตพื้นที่ ที่สามารถดำเนินงานได้ประสบความสำเร็จในระดับดีเยี่ยม

        จากการที่ สพท.นนทบุรี เขต 2 ได้คะแนนรวมเฉลี่ยเป็นอันดับที่หนึ่งของประเทศ  ผมในฐานนะที่ทำงานร่วมกับเขตพื้นที่การศึกษาแห่งนี้มา  3-4 ปี  ผมมีข้อสังเกตว่า ผอ.เขตพื้นที่การศึกษาท่านปัจจุบัน คือ ผอ.ประไพ สุนทรมัจฉะเป็นนักบริหารที่ให้ความสำคัญกับการบริหารงานที่เน้นการทำงานตามตัวชี้วัด บริหารงานแบบยึดมาตรฐานที่กำหนด(Standard-based Administration) เป็นนักบริหารที่ให้ความสำคัญกับการทำแผนยุทธศาสตร์และแผนการปฏิบัติการประจำปีและบริหารงานแบบกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จที่เป็นรูปธรรม ผมเองได้มีโอกาสคลุกคลีกับนักบริหารการศึกษาจำนวนมาก พบว่า หลายท่านมักจะปล่อยให้ฝ่ายแผนงาน หรือผู้ช่วยฯ คอยดูแลเรื่องการทำแผนยุทธศาสตร์หรือแผนปฏิบัติการประจำปีขององค์กรหรือกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จขององค์กร  แต่สำหรับผู้อำนวยการท่านนี้ ในการประชุมทำแผนยุทธศาสตร์ หรือแผนปฏิบัติการประจำปี  จะทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมและให้ความสำคัญกับการทำแผนเป็นอย่างยิ่ง จะอยู่ ดูแล กำกับการทำแผนด้วยตนเองอย่างต่อเนื่องจนแล้วเสร็จเสมอ(บางครั้งใช้เวลา 3-4 วัน ต่อการประชุมทำแผนแต่ละครั้ง) และในการนำเสนอแผนต่อคณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษา จะนำเสนอด้วยตนเอง ด้วยความแตกฉาน(เพราะร่วมทำกับทีมงานมาด้วยตนเอง)...ผมคิดว่าปัจจัยนี้ น่าจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ สพท.นนทบุรี เขต 2 มีผลงาน ประสบความสำเร็จเป็นอันดับหนึ่ง หรืออันดับต้น ๆ ของประเทศในระยะ 2-3 ปีหลัง เสมอมา  อีกทั้งเป็นการพิสูจน์ว่า การกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จขององค์กร เป็นเครื่องมือสำคัญในการนำองค์กรสู่ความสำเร็จ ที่นักบริหารทุกคนควรให้ความสำคัญเป็นลำดับต้น ๆ