วันแรกที่ก้าวย่าง ฝึก ตกใจกับจำนวนคนไข้ที่มานอกเวลาอย่างถล่มทะลาย เจ้าหน้าที่บอก รพ.จุน ยังดีนะคะ รพ.ดอกคำใต้ รพ.เชียงคำ มากกว่านี้ 10 เท่า อือหือ.........
ห้อง ER พยาบาลพร้อมหน้า 5 คน ต้อนรับผู้เข้ามาใช้บริการทุกรูปแบบ มาเดี่ยว มาเป็นครอบครัว มาแบบฉุกเฉิน กึ่งฉุกเฉิน และไม่ฉุกเฉิน แต่ละคนที่มาก็หลากหลายอารมณ์ ที่อยากบอกคือ
· แพทย์ให้นอนไม่ยอมนอน เนื่องจากลูกซื้อรถปิคอัพไว้ให้ขับไม่เป็น ลูกทำงานอยู่เมืองนอก ต้องเฝ้ารถเฝ้าบ้าน 2 หลัง สุขภาพ ป้ออุ้ยไม่ห่วง ห่วงรถ คนแก่ห่วงสมบัติมากกว่าสุขภาพ
· ตรวจอาการเวรเช้า ยังกินยาไม่ได้ 2 มื้อ ก็กลับมาอีก บอกว่า ไม่หาย เป็นเช่นนี้ มากๆๆๆๆๆ
· ฤดูทำนา กลางวัน ไปทำนา ตอนเย็นมารักษา ข้อนี้น่าจะอนุโลม
· สำคัญที่สุด น่ายกย่อง รพ.จุน คือ แพทย์เวร ตรวจคนไข้เกือบทุกราย พูดจาดี ถามไถ่อาการแทบไม่ขาด ฟังแล้ว อาการหายไป ครึ่งหนึ่ง หายากนะคะแพทย์ ที่ใส่ใจแบบนี้ ท้าพิสูจน์ ที่ รพ.จุน
· ผู้อำนวยการมาทำงานก่อน 8 โมง เซ็นหนังสือ (บริหาร) 8.30 น.มานั่งตรวจคนไข้ ถึงเที่ยง สุดยอด ของผู้บริหาร ( ภริยา เป็นพยาบาล OPD คุณอ้อย พัชราภรณ์ น่ารักสุดๆๆ) อิจฉาคนเมืองจุนจริงๆ ที่มีคนดี ทำดี ทำให้ผู้คนมีสุขภาพดี อย่างนี้เจ้า
