1) รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550
มาตรา 34 ว่าด้วยการให้ความคุ้มครองแก่บุคคลในการเดินทางและเลือกถิ่นที่อยู่ภายในราชอาณาจักร
“มาตรา 34 บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการเดินทางและมีเสรีภาพในการเลือกถิ่นที่อยู่ภายในราชอาณาจักร
การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่ง จะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เฉพาะเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน การผังเมือง หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์
การเนรเทศบุคคลผู้มีสัญชาติไทยออกนอกราชอาณาจักร หรือห้ามมิให้บุคคลผู้มีสัญชาติไทยเข้ามาในราชอาณาจักร จะกระทำมิได้”
เจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญเพื่อประกันเสรีภาพในการเดินทางหรือเลือกถิ่นที่อยู่
บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการเดินทางและเลือกถิ่นที่อยู่ภายในราชอาณาจักรได้โดยอิสระการจำกัดเสรีภาพดังกล่าวจะกระทำได้เฉพาะเพื่อ
(1) ความมั่นคงแห่งรัฐ
(2) ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน
(3) การผังเมือง
(4) สวัสดิภาพของผู้เยาว์ เนื่องจากบิดามารดาโดยชอบด้วยกฎหมายมีอำนาจกำหนดที่อยู่ของบุตรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1567 (1) เป็นต้น
อนึ่ง บทบัญญัตินี้คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของบุคคลผู้มีสัญชาติไทย มิให้ถูกเนรเทศออกนอกราชอาณาจักรไทย หรือมิให้ถูกห้ามเข้ามาในราชอาณาจักรไทย เป็นสิทธิเด็ดขาดไม่มีข้อยกเว้น
2) พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2522
