การเรียนรู้ไม่เพียงแค่ประสบการณ์ในห้องสี่เหลี่ยม แต่ประสบการณ์นอกห้องเรียนก็สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่มีคุณค่าได้อย่างมากมาย

วันนี้มีโอกาสได้พานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ไปเรียนหลักสูตรท้องถิ่น  ที่สอนโดยครูชาวบ้าน  มาแบ่งปันแนะนำความรู้ให้แก่นักเรียน  ประสบการณ์นอกห้องเรียนให้อะไรที่แตกต่างจากการเรียนแต่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ  ได้ความสามัคคี  ได้ความช่วยเหลือ  เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  โดยไม่ต้องบังคับ  ได้รับความรู้จากการปฏิบัติจริง  และที่สำคัญรอยยิ้มที่ทุกคนมี  เพียงหนึ่งรอยยิ้มที่ได้เห็นจากเด็กทุกคน  ก็รู้สึกว่าหายเหนื่อยกับการที่จะต้องมานั่งจู้จี้  ขี้บ่นเป็นยายแก่ที่สอนอยู่แต่ในห้อง  เพราะออกมานอกโรงเรียนทำให้ได้แลกเปลี่ยน พูดคุยเรื่องราวต่างๆที่อยู่ในห้องเรียนเราไม่เคยได้คุยกันเลย  อย่างน้อยเรื่องที่เราคุยกันก็ทำให้เราคุ้นเคยกันมากยิ่งขึ้น  หวังว่าชั่วโมงเรียนในครั้งต่อๆไป  จะตั้งใจเรียน  สนทนา และรับฟังเรื่องราวที่น่าสนใจ  จากคนหนึ่งสู่คนหนึ่ง และเก็บสาระที่ได้รู้ไว้ในความทรงจำของทุกคนตลอดไป

กล่าวขอบคุณ  คุณครูในท้องถิ่นที่ให้ความรู้แก่นักเรียนชั้นม.3 ค่ะ