บันทึก นนทรีเมืองดาบ รุ่น ๑
ตอน ฉลองปริญญา-ปิดบันทึก
งานฉลอง ปริญญา มหาบัณฑิต ซึ่งนิสิต รุ่นน้อง รับอาสา
เป็นเจ้าภาพ จัดงาน ตามบัญชา พี่จบมา น้องจัด ฉลองชัย
เป็นสายใย สัมพันธ์ ที่สืบสาน ให้มีการ ดูแล เอาใจใส่
หมู่นนทรี พี่น้อง คล้องดวงใจ สร้างสายใย สืบสาน กาลนิรันดร์
ที่อำมาตย์ กระบี่ พิธีจัด หกโมงเย็น ตามนัด ร่วมสังสรรค์
รองอธิการ นคร ขึ้นกล่าวเปิด ปิติเลิศ ตื้นตัน วันนี้หนา
ลูกนนทรี อันดามัน รับปริญญา ร้อยเปอร์เซ็นต์ นับว่า น่ายินดี
ท่านขอบคุณ คณาจารย์ และมหาบัณฑิต ซึ่งอุทิศ เวลา ทำหน้าที่
ท่านดร. สุรีย์ มีปรารภ วันนี้พบ ความปรีดิ์เปรม เกษมสันต์
ที่สามารถ พัฒนา อันดามัน ได้ตามขั้น กำหนดใน ปฏิทิน
ท่านอาจารย์ บรรเทา กล่าวว่าปลื้ม จนท่านลืม ความเหนื่อย ยากหมดสิ้น
เหลือแต่ความ ปรีดา และความยิน ดีทั้งสิ้น ที่ศิษย์จบ ครบพร้อมกัน
ตามที่ท่าน ได้เคย ประกาศย้ำ ว่าต้องทำ ให้ได้ ลูกศิษย์ฉัน
เข้ามาเรียน แล้วต้อง จบพร้อมกัน กำหนดนั้น คือจบ ในสองปี
ต่อจากนั้น อาจารย์ศิริ บัวเกตุท่าน ขึ้นขับขาน เพลงพื้นบ้าน ตามวิถี
ที่มากล้น ความเมตตา อุตสาหะ วิริยะ อดทน ทุกทุกท่าน
ประกอบการ รำโนรา แบบโบราณ โดยลูกหลาน จากโรงเรียน พนมเบญจา
ซึ่งผอ. นรายณ์ ประธานรุ่น ท่านการุณ ให้จัด ด้วยเห็นค่า
จบแล้วน้อง มอบของ และดอกไม้ ซาบซึ้งใจ บรรยากาศ อันอบอุ่น
พี่ทุกคน สำนึก ในพระคุณ และไออุ่น ที่ได้รับ ตลอดมา
ย้อนหลังไป ปีสี่สาม ตามประวัติ เมื่อสอบคัด แข่งขัน เข้าศึกษา
ร้อยหกสิบแปด ชีวิต ตั้งจิตมา ที่แกร่งกล้า เข้ามา เจ็ดสิบเอ็ดคน
จากเจ็ดหนึ่ง ถึงแกร่ง ก็ยังกร่อน สามคนถอน ตัวไป ในกลางหน
และลาลับ โลกไป อีกหนึ่งคน เรียนมาจน จบเบ็ดเสร็จ หกสิบเจ็ดราย
เพราะด้วยความ เมตตา อุตสาหะ ไม่ลดละ ของคณาจารย์ ท่านทั้งหลาย
ท่านทุ่มเท แรงใจ และแรงกาย ไม่เหนื่อยหน่าย ท้อแท้ แม้นิดเดียว
ในชั้นเรียน ก็เต็มที่ ท่านพร่ำสอน ไม่ตัดตอน สอนให้ อย่างเข็ญเคี่ยว
เลือกหัวข้อ ก็ให้เลือก จริงจังเชียว ใครคิดเบี้ยว ท่านเคี่ยว จนได้มา
ได้หัวข้อ แล้วก็ เขียนโครงร่าง ใครแอบอ้าง อาจารย์ ยังเรียกหา
จับไปเขียน โครงร่าง จนได้มา ถึงเวลา สร้างเครื่องมือ ท่านดูแล
เยี่ยงมารดา ดูแลบุตร สุดที่รัก เคี่ยวเข็ญหนัก แม้ดึกดื่น คอยปรับแก้
สอนหลายที่ ทำเหมือนกัน ท่านดูแล บรรดาศิษย์ ยังยอมแพ้ ความอดทน
ถึงเวลา เก็บข้อมูล ท่านเร่งรัด ให้ขจัด ปัญหา ข้อสับสน
คอยติดตาม ถามไถ่ เป็นรายคน เคี่ยวเข็ญจน ทุกคนได้ ข้อมูลมา
ขั้นวิเคราะห์ ข้อมูล อภิปรายผล ท่านอาจารย์ ทุกคน ยังอุตส่าห์
คอยปรับแก้ เช้ายันดึกไม่ระอา จนได้มา เป็นเล่ม วิทยานิพนธ์
สอบประมวล ความรู้ ดูแลให้ จนทุกคน ผ่านได้ ไม่ตกหล่น
นั่งซ้อมสอบ ดีเฟ็นด์ เป็นรายคน ดูแลจน ซ้อมและรับ ปริญญา
แล้วยังมา ดูแล ให้ฉลอง ปริญญาโดยรุ่นน้อง รับอาสา
เป็นเจ้าภาพ จัดงาน ดังกล่าวมา ก็ด้วยความ เมตตา คณาจารย์
แม้จะกราบ ขอบคุณท่าน กี่พันหน ก็ไม่คุ้ม ความอดทน ที่ทุกท่าน
คอยดูแล ช่วยเหลือ ทุกรายการ พระคุณท่าน ยากทดแทน ให้หมดไป
ก็จะกราบ แทบเท้า ท่านอีกครั้ง แม้จะยัง ไม่เท่า ที่ท่านให้
ศิษย์กราบเท้า ทุกท่าน ด้วยดวงใจ ร้อยมาลัย อักษรมา บูชาคุณ
ให้อาจารย์ ทุกท่าน มีความสุข พร้อมครอบครัว ให้ปลอดทุกข์ สุขเกื้อหนุน
สุขภาพ เข้มแข็ง ด้วยแรงบุญ ศิษย์รำลึก ถึงพระคุณ ทุกวันคืน
รับวิทยา นิพนธ์ ยังขนลุก รับปริญญา ยิ่งเป็นสุข ยากใครฝืน
สองปีเรียน อย่างมุ่งมั่น ชั่ววันคืน ต้องนั่งยืน ขยี้ตา ให้แน่ใจ
ความฝันเป็น จริงได้ ในวันนี้ ย้ำอีกที คณาจารย์ เอาใจใส่
มีครอบครัว คอยให้ กำลังใจ มีพ่อแม่ ผู้ให้ ชีวิตมา
คุณค่าของ ปริญญา นิพนธ์วิทย์ มากน้อยนิด อุทิศให้ สถานศึกษา
จากประถม จนจบ ปริญญา และบิดร มารดา ครูอาจารย์
จะนำเอา ความรู้ ที่ได้รับ ไปเปลี่ยนปรับ ปรุงด้าน การบริหาร
ด้วยใจมั่น เชิดชู ต่อสู้งาน ตามปณิธาน ของศาสตร์ แห่งแผ่นดิน
(มีต่อ...หน้า ๔๒)
