บันทึก นนทรีเมืองดาบ รุ่น ๑
ตอน รับเล่มวิทยานิพนธ์
วันที่เจ็ด ตุลา ติดราชกิจ จึงฝากเพื่อนนิสิต ไปตามให้
ท่านจารึก รับอาสา ด้วยเต็มใจ ขอบคุณใน น้ำใจพี่ ครั้งนี้นา
พฤหัส สิบตุลา เสร็จราชกิจ ต้องจำจิต อีกคราว จากเคหา
ห้าโมงเย็น ขึ้นรถ ตามเวลา สิบเอ็ดตุลา ถึงบ้าน ท่านบุญชู
รามอินทรา หมู่บ้าน นวลลดาหนึ่ง ที่เคยพึ่ง พาอาศัย แต่เช้าตรู่
ขอขอบคุณ อีกครั้ง ท่านบุญชู คนเป็นครู ต้องช่วย ครูด้วยกัน
ท่านจารึก ก็พัก ที่นั่นด้วย ซึ่งท่านช่วย ตามเรื่อง มาให้ฉัน
การอ้างใน สองทอด เปิดดูพลัน ตามคู่มือ เรียนรู้กัน ตอนอบรม
นอกนั้นก็ ปรับฟอร์มแม็ต เป็นบางส่วน ทุกที่ล้วน ปรับแก้ แลเหมาะสม
ตามความรู้ ที่รับ การอบรม คำนิยม เติมเลข ไอเอสบีเอ็น
เก้าเจ็ดสี่ สามห้าเจ็ด สี่แปดเก้า ขีดหนึ่งเอา ตามที่ บัณฑิตเน้น
มาตรฐาน ประจำหนังสือ ไอเอสบีเอ็น ถือว่าเป็นหนึ่งในโลก ไม่ซ้ำใคร
จึงตั้งใจไปปรับแก้ ที่คณะ ศึกษาศาสตร์ หวังจะปรับแก้ไข
โดยค้นคว้า ห้องสมุด เรื่องอ้างใน และแก้ไข ใบรับรอง วิทยานิพนธ์
ขอขอบคุณ น้องน้อง เจ้าหน้าที่ ทั้งหนูปุ๋ย หนูฉวี ที่ทุกหน
ประสานงาน ช่วยเหลือ พี่ทุกคน ด้วยอดทน มีน้ำใจ ให้บริการ
ทั้งนิสิต ภาคปกติ ที่ติดต่อ นอกนั้นก็ ภาคพิเศษ ทุกทุกท่าน
ตลอดจน คอยช่วยเหลือ คณาจารย์ ประจำที่ โครงการ ทุกวันไป
ขอได้รับ ความขอบคุณ จากพี่พี่ ภาคพิเศษ กระบี่ คำใหญ่ใหญ่
ด้วยน้ำใจ ไมตรี ที่จริงใจ เสร็จแล้วไป หาพันธ์ศักดิ์ นักจัดฟอร์ม
คุณพันธ์ศักดิ์(ปิติพรชัย) รับงาน ท่านบอกว่า เช้าสิบสี่ ตุลา มารับพร้อม
ขอเวลา ตามคิว ปรับแบบฟอร์ม รูปเล่มพร้อม แผ่นซีดี เช้าวันจันทร์
ช่วงนี้มี หลายคน ปรับแก้ไข และก็ได้ จัดส่ง บัณฑิตนั้น
ทั้งรูปเล่ม จ่ายเงิน ขอจบกัน นั่งรอวัน รับปริญญา น่าภูมิใจ
ท่านอดิศักดิ์ บอกว่า เสียท่าฉัน ต้องเสียฟัน ในแท็กซี่ สิเรื่องใหญ่
ขอโทษที เพื่อนจ๋า อย่าตกใจ ฟันปลอมไง หลุดหาย เสียดายแรง
เกือบเป็นข่าว พาดหัวใหญ่ ไปแล้วล่ะ ท่านสุชิระ จตุรงค์ เกือบอับแสง
เพราะรถไฟ เกิดชน กันอย่างแรง ขุนแผนแห่ง เมืองระนอง ของรุ่นเรา
เพื่อนหลายคน ก็เกือบ โดนลูกหลง และก็คง อุทาหรณ์ ไว้คลายเหงา
และเป็นข้อ เตือนจิต มิตรของเรา อย่ามัวเมา อวิชชา เพื่อนยาวอน
เสาร์สิบสอง อาทิตย์ ที่สิบสาม รอด้วยความ สบาย ได้พักผ่อน
ดูทีวี สลับ กับการนอน ได้พักผ่อน ร่างกาย สบายใจ
จันทร์สิบสี่ ไปบ้าน คุณพันธ์ศักดิ์ เพื่อที่จัก รับเอกสาร การแก้ไข
และตรวจสอบ อีกครั้ง ให้แน่ใจ ก่อนส่งให้ บัณฑิต พิจารณา
พร้อมวพ. สามและสอง ต้องจัดส่ง บัณฑิตลง ทะเบียนรับ ประทับว่า
ให้มาตาม เรื่องใน หนึ่งสัปดาห์ ยี่สิบเอ็ด ตุลา มาติดตาม
บ่ายสามครึ่ง จึงนั่งรถ ไปสายใต้ เพื่อจะได้ กลับกระบี่ ไม่ผลีผลาม
คอยนับวัน เวลา มาติดตาม นับวันความ ฝันใกล้ เป็นความจริง
ยี่สิบเอ็ด ตุลา มาอีกครั้ง ซึ่งก็ยัง มีแก้ แต่น้อยยิ่ง
คือให้แก้ แค่ชื่อ ที่อ้างอิง ได้พึ่งพิง คุณพันธุ์ศักดิ์ ท่านอีกครา
เสร็จแล้วส่ง บัณฑิต ครั้งสุดท้าย แล้วส่งให้ หน่วยส่งเสริม มิชักช้า
ชำระเงิน ค่าทำเล่ม ตามอัตรา กำหนดว่า สามสิบวัน รับเล่มคืน
รับรูปเล่มวิทยานิพนธ์ แล้วขนลุก ปิติสุข ปลื้มใจ ยากใครฝืน
สองปีเรียน อย่างมุ่งมั่น ชั่ววันคืน ฉันต้องยืน ขยี้ตา ให้แน่ใจ
ความฝันเป็น จริงได้ ในวันนี้ เพราะว่ามี คณาจารย์ เอาใจใส่
มีครอบครัว คอยให้ กำลังใจ มีพ่อแม่ ผู้ให้ ชีวิตมา
คุณค่าของ งานวิจัย มากน้อยนิด ขออุทิศ แก่สถาบัน การศึกษา
จากประถม จนจบ ปริญญา และบิดร มารดา ครูอาจารย์
ที่ยี่สิบ พฤศจิกา ห้าสี่ห้า อนุมัติ ปริญญา เป็นหลักฐาน
ขอรับใบ รับรอง ตามต้องการ เป็นหลักฐาน ปรับวุฒิ จุดหมายปอง
ต่อจากนั้น รอวัน อันยิ่งใหญ่ มหาบัณฑิต รุ่นใหม่ ทั้งพี่น้อง
ต่างรอวัน สำคัญ ที่มั่นปอง คือฉลอง การรับ ปริญญา
จากพระหัตถ์ เจ้าฟ้า มหาราช ตามประกาศ บัณฑิต กำหนดว่า
ปีสี่หก ที่สิบแปด กรกฎา รับพระราชทาน ปริญญา มงคลงาน
หนุ่มเมืองดาบ
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
(มีต่อ...หน้า ๓๗)
