เหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้น
แม้รุนแรงจนเหมือนทนไม่ได้
สุดท้ายก็คลี่คลาย...
ถึงเจ็บปวดกับสิ่งที่ไม่อาจแก้ไข
ถึงเจ็บปวดกับสิ่งที่ไม่อาจยอมรับ
ถึงเจ็บปวดกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
ถึงเจ็บปวดกับสิ่งที่เชื่อมั่นว่าถูกต้อง
สุดท้ายก็ต้องยอมรับ...
บอกตัวเองว่า...
อย่ามัวจมอยู่กับความเจ็บปวดผิดหวัง
อย่าเสียใจกับเรื่องที่ผ่านไปแล้ว
และอย่าปล่อยให้การเสียสละของเราต้องสูญเปล่า
ถอยหลังตั้งสติ ออกมามองเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากข้างนอก
คิด ค้นหาพยายามเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง
ทำใจกับความรู้สึกผิดที่กำลังเผชิญอยู่
สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมดีเสมอ
น้อมรับผลแห่งการตัดสินใจ ... อย่างเป็นไป
เรื่องราวในชีวิต ย่อมมีสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้
ไม่มีทางอื่นให้เลือก
นอกจาก...ทนให้ได้ รับสภาพให้ได้
หวังเป็นอย่างยิ่งว่าความเข้มแข็งจะกลับมาในเร็ววัน
บอกกับตัวเองอีกครั้งว่า
ยิ้มเข้าไว้ยิ้มกว้างๆ ยิ้มรับปัญหา และยิ้มสู้
ยิ้มแบบเป๊ปซี่หรือโค๊กดีคะ ! ยังไงก็ขอซ่าส์ ! จนหยดสุดท้ายค่ะ
ก็ขึ้นอยู่ว่าความต้องการคืออะไร
เพราะว่าถ้าต้องการภาพสวยแจ่ม ก็ต้องเรียกหา เป็ปซี่ เมื่อช่างภาพนับ ๑ ๒ ๓ ก็จะเป็นยิ้มสดใส
แต่ถ้าซ่าส์จนหยดสุดท้ายอย่างที่ลิ้มศรีบอก ก็ต้องโค้ก อยู่แล้ว
สู้ ๆๆๆค่ะ ยิ้มได้มากเท่าไร ความเข้มแข็งกลับมาเร็วเท่านั้นค่ะ
สวัสดีค่ะ
ลิ้มจำได้ว่ามีบันทึกของผอ.อยู่1บันทึกที่อ่านแล้วโดนใจ เลยแวะมาอ่านอีกรอบหวังว่ามันจะทำให้ลิ้มยิ้มได้มากขึ้น (เพราะตอนนี้ยิ้มไม่ออกเลย) อ่านแล้วจะพยายามทำให้ได้ค่ะ
บันทึกนี้พี่เขียนตอนที่เกิดความรู้สึกท้อแท้ หมดกำลังใจ
คงจำได้ตอนที่พี่โดนเรียกเงินคืน จากการทำโครงการ
และเป็นโครงการที่ตั้งใจให้เป็นประโยชน์กับผู้เรียน
กิจกรรมปัจฉิมนิเทศที่เราช่วยกันคิดและทำให้ผู้เรียน
ตอนนั้นมีความรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมเลย
และเกิดความรู้สึกว่าไม่อยากคิดทำอะไรอีกแล้ว
คิดว่าต่อไปนี้จะทำกิจกรรมเหมือนเดิมๆที่เป็นมา๑๐กว่าปีที่แล้ว
แต่พี่ก็ได้กำลังใจจากพวกเราน้องๆชาว กศน.เมืองฯ
และพยายามให้กำลังใจตัวเองให้สู้
ประไพพิศ...ตั้งสตินะ ยิ้มสู้
แต่ถ้ายังยิ้มไม่ได้ ก็ร้องซะให้พอ
เมื่อน้ำตาหมาดแห้งลงแล้ว
เราก็จะใช้สติ คิดพิจารณา
“สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมดีเสมอ”
อุปสรรคปัญหาต่างๆ มันก็เป็นแค่เครื่องทดสอบความเข้มแข็งของเรา
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะน้องสาว
หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ความเข้มแข็งจะกลับมาเป็นของประไพพิศในเร็ววัน
มาคอยเป็นกำลังใจให้เช่นกันนะคะ..
สวัสดีค่ะ
ชอบ "ยิ้ม" ค่ะ
ตอนพบกับปัญหา ก็ชอบที่จะบอกตัวเองว่า....ยิ้มให้กว้าง ๆ หัวเราะให้ดัง ๆ ...
แล้วเชิดหน้าสูง ๆ ... เดินต่อไปยังจุดหมาย...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ตอนนี้ครูก้อยก็ ยิ้มกว้างๆ ยิ้มรับปัญหา และยิ้มสู้ และ เชิดหน้า รับปัญหา ด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ คนไม่มีราก