บ่ายแก่ๆ ของวันเสาร์ที่ ๑๘ กค. ๒๕๕๒ เมื่อหนึ่งหนุ่มหนึ่งสาว( สองสว.) นั่งคุยกันอย่างอารมณ์ดี ท่ามกลางบรรยกาศที่อบอวลด้วยกลิ่นของดอกไม้ไทยๆ หลายชนิด อาม่าก็เริ่มบ่นพักนี้ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลย รู้สึกไม่สดชื่นเท่าที่ควร อาหมียักษ์ตั้งใจฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ รีบรุกจากเก้าอี้ทันที หายเข้าไปในบ้าน โดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรสักอย่าง เห็นอีกทีก็เห็นในมือถืออะไรมาสักอย่าง อ๋อไปเอากระบองอะลูมีเนียมอันเก่ามาให้นี่เอง พร้อมกับบอกว่ารำกระบองป้าบุญมีซิ ว่าแล้วหมียักษ์ก็หายกลับเข้าไปในบ้านอีกที คราวนี้ไปเอาแผ่นโปสเตอร์ท่ากระบองของป้าบุญมี มาติดแผ่นลูกฟูกพลาสติคเพื่อนำไปวางตั้งที่ไหนก็ได้(โปสเตอร์พร้อมเคลื่อน ย้าย) จากนั้นก็มาหาที่วางนอกบ้าน
เพื่อให้มีที่กว้างพอที่จะรำกระบองได้สะดวก ตกลงเอาออกมาตั้งกลางแจ้งนอกบ้าน ให้อาม่ารำกระบองคนเดียว ส่วนหมียักษ์ คอยกำกับท่า อาม่าบ้ายอรำครบทุกท่า ไอ้หยา ทำไมเจ็บไปหมดทั้งตัว
อาหมียักษ์ได้ทีหัวเราะใหญ่ ที่แท้อาม่าลืมวอร์มอัพร่างกายก่อนออกกำลังกาย ผลก็เลยเจ็บกล้ามเนื้อทั้งตัว นี่ยังดีน่า อาม่ารำท่าละสิบ ถึงยี่สิบครั้ง ถ้าทำเท่าป้าบุญมี เห็นทีต้องถูกหามส่งโรงยาแน่ๆ ฮา ก๊ากส์………
555 อาม่า....บา...ไม้โท....ยอ....แชวป
มาช้าดีกว่าไม่มา