ได้ชื่อเรื่องสัมมนาในที่สุด                                 แนวทางนำหลักสูตรการศึกษา           

            ขั้นพื้นฐานสู่การปฏิบัติพัฒนา                                    ในสถานศึกษาทั่วถิ่นไทย

                        ถึงตอนนี้ประธานรุ่นผอ.สมศักดิ์                     บุรินทร์กุลขอพักใช่ผลักไส

            เป็นเพราะว่าสุขภาพไม่เอื้อให้                                     ต้องจำใจหยุดเรียนก่อนขอถอนตัว

                        สมาชิกพร้อมใจกันออกเสียง                           ต่างพร้อมเพรียงออกเสียงกันถ้วนทั่ว

            รองฯนรายณ์เป็นประธานอย่างเต็มตัว                         ผลลัพธ์ชัวร์ท่านนรายณ์เป็นประธาน

                        วันที่แปด พฤศจิกาน่าใจหาย                           ทราบข่าวร้ายใจหายกันทุกท่าน

            ท่านเสนอ สุมงคลผู้กรำงาน                                        ตอนนี้ท่านลาลับไม่กลับมา

                        ขอวิญญาณของท่านจงเป็นสุข                        หากตกทุกข์ให้พ้นทุกข์เป็นสุขขา

            หากตกสุขให้ยิ่งสุขทุกทิวา                                          บนสวรรค์ชั้นฟ้าวิมานบน

                        นนทรีดาบรุ่นหนึ่ง จะบันทึก                         และรำลึกถึงท่านทุกแห่งหน

            ชื่อของท่านสถิตย์ในดวงกมล                                     ของทุกคนที่เป็นลูกแม่นนทรี

                        เช้าวันเสาร์ก่อนเรียนพัฒนาหลักสูตร              ตัวแทนพูดไว้อาลัยตามวิถี

            ประธานมอบท่านนิยมซึ่งคลุกคลี                               หนึ่งนาทีน้องพี่ยืนไว้อาลัย

พอเรียนเสร็จคณาจารย์พร้อมนิสิต                   ต่างตั้งจิตแจ้งเจ้าภาพได้ทราบไว้

            วัดสำโรง ทุ่งสงจำนงไป                                              และพร้อมใจเป็นเจ้าภาพสวดพระอภิธรรม

                        อาทิตย์เช้าเรียนสัมมนาอาจารย์รุ่ง                    ท่านกระทุ้งความคิดสะกิดซ้ำ

            เรื่องหัวข้อสัมมนาที่คิดทำ                                           น่าจะนำนักการเมืองมาพูดดู

                        ตัวอย่างเช่นถ้าเป็นท่านอภิสิทธิ์                       เวชชาชีวะยังฮิตใช้ได้อยู่

            คงเป็นที่สนใจของชาวครู                                            และผู้รู้ทุกสาขาน่าสนใจ

                        สมาชิกส่วนมากต่างเห็นชอบ                          โดยการมอบท่านโยธินติดต่อให้

            ผ่านทางท่านอาคม(เอ่งฉ้วน) คงสมใจ                         แยกกลุ่มไปรับผิดชอบตามกรอบงาน

                        จากเจ็ดหนึ่งตอนนี้เหลือหกเจ็ด                      ประดุจเพชรเม็ดใสเจียระไนผ่าน

            ท่านไพบูลย์ ท่านวิศิษฐ์ติดราชการ                             สุขภาพท่านสมศักดิ์ทราบทั่วกัน

                        ขอให้เป็นแค่สี่คนสุดท้าย                                ที่ขาดหายจากบัญชีที่ใฝ่ฝัน

            หกสิบเจ็ดคนให้จบครบพร้อมกัน                               ตามความฝันของบรรดาคณาจารย์

                        เสาร์ถัดมาสมาชิกมาเรียนน้อย                         อาจารย์คอยติดตามความประสาน

            ความก้าวหน้าวิทยานิพนธ์ให้รายงาน                         แต่ละท่านรายงานเป็นเปอร์เซ็นต์

                        ท่านสิงหล รายงานเสร็จเก้าสิบ                       แต่พอหยิบเปิดดูจึงได้เห็น

ว่าที่เสร็จเก้าสิบกว่าเปอร์เซ็นต์                                   ดูแล้วเห็นปกหน้าหลังข้างในไม่มี

                        อาทิตย์เช้าเรียนวิชาการบริหาร                        และจัดการโรงเรียนเพียรถ้วนถี่

            อาจารย์บรรเทาสอนครบทุกนาที                                 หากใครมีข้อสงสัยให้ถามมา

                        ตอนพักเที่ยงตื่นเต้นอีกแล้วนี่                          เพราะว่ามีแถลงการณ์ให้กังขา

            ฉบับแรกบอกเหตุผลความเป็นมา                               ของมหาลัยเกษตรศาสตร์ อันดามัน

                        ว่าผอ.เสนอ สิงคมาศ(ผบ.คนเก่า)                    ได้ประกาศมติเอกฉันท์

            ให้มก.ใช้พื้นที่สถาบัน                                                 เจ็ดร้อยไร่ตกลงกันสร้างทันที

                        ฉบับสองแถลงว่าผอ.ประกอบ(ผบ.คนใหม่)   ไม่เห็นชอบคัดค้านตามวิถี

            ให้ยกเลิกมติที่เคยมี                                                     ไม่ให้ใช้พื้นที่อีกต่อไป

                        ท่านสิงหลคิดว่าคราวิกฤต                              กลัวถูกปิดทางออกบอกไม่ไหว

            ต้องรีบกลับตอนเที่ยงไม่เสี่ยงภัย                                 ที่ตกใจเพราะท่านขวัญไม่ดี

                        อาจารย์บรรเทาฝากบอกปลอบขวัญให้           อย่าตกใจไปเลยนะน้องพี่

            ท่านผู้ใหญ่ มก.กรมอาชี-                                             วศึกษาเขามีวจีกัน

                        ให้ทุกคนมาเรียนตามปกติ                              สมาธิมั่นคงอย่าไหวหวั่น

            ท่านผู้ใหญ่แก้ปัญหาเจรจากัน                                     ส่วนเรานั้นหน้าที่เรียนให้เรียนไป       

                        เห็นต้องยกคำโบราณมาเสริมด้วย                   บ้านจะสวยเพราะวัดดัดนิสัย

            บ้านกับวัดผลัดช่วยผลัดอวยชัย                                   ถ้าขัดกันก็บรรลัยทั้งสองทาง

                        แต่นี่รัฐกับรัฐมาขัดแย้ง                                    ใช่จะแกล้งแยงยุให้ยิ่งหมาง

            ทั้งสองฝ่ายหากพบกันครึ่งทาง                                     ความหมองหมางห่างหายสบายใจ

                        วิทลัยเกษตรก็ใช่จะไร้ที่                                  ทราบว่ามีพันกว่าไร่จริงใช่ไหม

            กำลังคนมีน้อยไว้ทำไม                                                 ให้เขาใช้ใช่ว่าจะขาดทุน

                        .เกษตรก็ใช่ว่าหาไม่ได้                                    แต่ถ้าใช้ตรงนี้ก็จะทุ่น

            งบประมาณทางด้านการลงทุน                                      งบที่ทุ่นนำไปทุ่มวิชาการ

            ก็จะเกิดประโยชน์อย่างมหันต์                           แก่เราชาวอันดามันถึงลูกหลาน

            ได้รับการพัฒนาวิชาการ                                               ไปตราบนานเท่านานกาลนิรันดร์

                        อาทิตย์บ่ายเรียนวิชาสัมมนาต่อ                         อาจารย์ขอให้รายงานท่านกวดขัน

            ความก้าวหน้าสัมมนากำหนดวัน                                 ให้ผลัดกันรายงานท่านนั่งฟัง

                        ท่านสุวิทย์ประธานฝ่ายสถานที่                        บอกไม่มีปัญหาสมใจหวัง

            ด้วยราคาสองหมื่นบาทอาจถูกตังค์                             ที่โรงหนังมหาราชบรรยากาศดี

                        อุปกรณ์พร้อมสรรพโปรดรับรู้                         สามารถจุคนได้ถึงพันที่

            ท่านโยธินรายงานโดยทันที                                         ถึงงานที่รับมอบหมายขอรายงาน

                                                                                                  (มีต่อ...หน้า ๒๒)