ชาวบ้านในชุมชน

ชุมชนเศรษฐกิจพอเพียงมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นชุมชนที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างญาติพี่น้องกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทุกคนในชุมชนต่างใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายตามแนวคิดพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เช่น การทำการเกษตรระบบผสม คือ ในพื้นที่ที่เราทำการเกษตรจะมีต้นไม้ พันธุ์พืชอยู่หลายชนิด เช่นผักสวนครัว ผลไม้ ข้าว เป็นต้น ในชุมชนเศรษฐกิจพอเพียงมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีนั้น โดนส่วนมากชาวบ้านจะปลูกเพื่อกินเอง แล้วส่วนที่เหลือก็จะนำเข้าส่วนกลางให้ชาวบ้านคนอื่นๆได้กินด้วยกัน ที่ศาลากลางชุมชน ซึ่งอาหารที่รับประทานกันก็จะเป็นอาหารมังสวิรัติ ซึ่งจะทำไว้ให้คนที่หิวมารับประทานกันได้ตลอดเวลา และทุกเช้า ทุกเย็น ก็จะมีการฟังธรรมที่ศาลาแห่งนี้ ซึ่งชาวบ้านก็จะเข้ามาร่วมฟังธรรมกันมากและทุกวัน แต่ก็มีชาวบ้านบางคนที่เข้ามาฟังธรรมไม่ได้เพราะร่างกายไม่แข็งแรง ก็จะมีวิทยุกระจายเสียงเพื่อให้คนที่ไม่สามารถไปได้ ได้ฟังกันในบ้าน และชาวบ้านก็มีผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่ทำขายในชุมชน เพื่อนำมาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ ในชุมชน เช่นค่าไฟฟ้าเป็นต้น ผลิตภัณฑ์ที่ชาวบ้านทำก็มีตั้งแต่ แชมพู สบู่ ครีมนวดต่างๆ ที่ทำมาจากธรรมชาติและชาวบ้านเป็นคนทำเอง ไร้สารเคมี เช่นยาสระผมของชาวบ้าน ใช้แล้วจะช่วยรักษาเส้นผมไม่ให้ผมร่วง เป็นเงางาม และราคาก็ถูกมาก ชุดแต่งกายของชาวบ้านที่นี่จะเป็นผ้าม่อฮ่อม ซึ่งชาวบ้านทุกคนจะใส่กันทุกวันเป็นประจำ และทั้งหมดก็เป็นเรื่องเล่าที่ข้าพเจ้าได้ไปศึกษาที่ชุมชนเศรษฐกิจพอเพียงมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีมา