ในโลกนี้เราอยู่คนเดียว..... รึป่าว?
ในวันที่คุณท้อแท้.....เสียใจ.....หมดหวัง......สิ้นกำลังใจ....คุณคิดว่า....คุณยืนอยู่บนโลกนี้คนเดียวหรือมั้ย? สำหรับบางคนคงคิดเช่นนั้น... แต่...สำหรับตัวฉัน มันไม่ใช่เลย.....ถ้าหากวันนี้ฉันไม่มีพวกเค้าคอยอยู่ข้างๆ ไม่มีพวกเค้าคอยให้กำลังใจ ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่า ฉันยืนจะอยู่บนโลกนี้ได้ยังไง
พวกเค้าเป็นคนที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อน พวกเค้ามาจากที่ต่างๆเพื่อจะมาค้นหาบางสิ่งบางอย่าง ที่เหมือนกับฉัน สิ่งนั้น....เราเรียกกันว่า…...”เพื่อน” และพวกเค้าทำให้ฉันค้นหาคำนี้เจอ คุณคิดว่ามันแปลกมั้ย ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่แค่คำๆเดียว แค่คำว่า...มิตรภาพ... ก็ก่อเกิดเป็นสายใยระหว่างเพื่อนขึ้นมา
เมื่อคุณรู้อย่างนี้แล้ว...........คุณยังจะคิดว่า คุณยืนอยู่บนโลกนี้คนเดียวอีกหรือมั้ย? ......แต่ฉันเชื่อว่า..........ไม่มีใครหรอกที่จะยืนอยู่บนโลกใบนี้คนเดียวโดยไม่มีเพื่อน.........ถ้าหากวันไหนคุณท้อแท้....สิ้นหวัง.....หมดกำลังใจ........ขอให้คุณมองย้อนกลับไป..........และจงคิดว่า....คุณยังมีกลุ่มคนบางกลุ่ม...ที่คุณเรียกว่า...เพื่อน.... พวกเค้าจะคอยให้กำลังใจยามคุณท้อ.....จะคอยปลอบเมื่อยามคุณเสียใจ.....จะคอยสร้างเสียหัวเราะให้เวลาคุณเหงา ขอให้คุณจำไว้ว่า”ถึงคำว่า..เพื่อน...มันจะเป็นเพียงคำสั้นๆ แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่า...เราไม่ได้ยืนอยู่บนโลกนี้คนเดียว”
ได้เกิดมามีเธอเป็นเพื่อนรัก คุ้มค่านัก ยิ่งกว่ามีสิ่งของไหน
เธอเป็นเพื่อนที่เข้าอกและเข้าใจ เธอคือเพื่อนที่ไม่ห่างหายไปจากกัน
เพราะเพื่อนนั้นมากมีซึ่งความหมาย ล้วนมากมาย แต่สรุปเพียงคำสั้นๆ
เพื่อนแท้ย่องจริงใจต่อกัน และเธอทำให้ฉัน
“ได้รู้จักคำว่า เพื่อนนั้นคืออะไร”
