จากใจคนเขียน มือใหม่ อย่าถือสา

มือใหม่ อย่าถือสา

กลอนบทนี้มีไว้ให้อ่านเล่น   เพิ่งเขียนเป็นมือใหม่อย่าถือสา

ไม่ได้เรียนสูงสูงจบปริญญา  แต่เขียนมาด้วยใจขอยืนยัน

 

จบมอหกตกแล้วก็ตกอีก      ไม่เคยหลีกหลบเรียนเพียรขยัน

ไม่เป็นไรการศึกษาค่อยว่ากัน   เราคบกันที่ใจใช่ปริญญา

 

เขียนมานี่มีบางอย่างอยากอ้างถึง  เมื่อครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กเล็กนั้นหนา

พ่อ แม่ก็ไม่ค่อยมีหรอกเงินตรา  หาได้มาเท่าไรไม่พอกิน

 

มีพี่น้องทั้งหมดนั้นหกคน   ต้องดิ้นรนทำนาหาทรัพย์สิน

ต้องไถนาหว่านกล้าน้ำตาริน   กว่าจะได้ข้าวมากินแทบสิ้นใจ

 

เมื่อนึกถึงบุญคุณผู้ให้เกิด       แสนประเสริฐเลิศหล้าเกินหาไหน

ยกแผ่นฟ้ามาเปรียบก็เล็กไป  พระคุณท่านยิ่งใหญ่กว่าโลกา

 

เมื่อเกิดแล้วโตแล้วมีแนวคิด   อย่าทำอิดทำออดกันเลยหนา

หมั่นเรียนรู้ไว้เถิดเปิดตำรา     มีปัญญาไว้สร้างตน“จน”ไม่มี

 

อ่านเล่นๆ  ลานเพลินกลอน

ได้แก้ไข  ให้มันติดกันเป็นบันทัด  ถ้าห่างมันจะตกบันทัด ตามคำขอ มาจัดให้และขอบคุณยิ่ง  ของท่านเกษตร(อยู่)จังหวัดคะ รู้ซึ้งคะ