จากใจจริงค่ะ..

ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยนักหนา

เหนื่อยจนปวดเนื้อปวดตัวไปหมด

ยี่สิบสี่ชั่วโมงในแต่ละวันทำไมเร็วจัง

แป๊บๆ..

งานก็นัวเนียทำจนมือไม่ได้ว่างจนมืดจนค่ำ

ทำเท่าไหร่ก็ไม่ซาซักกะที

งานนี่เสร็จ..ค้างงานนั้น..อ้าวงานโน้นอีกช้าไม่ได้นะ..ไม่ทันการแน่..

ฮือๆๆๆๆ...

  

คิดถึงเพื่อนๆที่รักทุกท่านใน G2K ค่ะ..

คิดถึง..คิดถึง..คิดถึง..

คิดถึงจริง..คิดถึงจัง..คิดถึงมาก

บางคืนค่อนดึกหลังจากวางงานแล้ว

กำหนดในใจว่าขอทักทายให้ได้อย่างน้อยคืนละ ๒-๓ ท่านก็ยังดี

สัก ๒ - ๓ บ้านก็ยังดี..

และ...

ตั้งใจจะคุยกับเพื่อนๆที่มาทักทายในบ้านของตัวเอง(เพราะติดไว้เจ้าค่ะ..)

ตั้งหลายหลังแน่ะ..ที่ยังไม่ได้ทำหน้าที่เจ้าของบ้านที่ดี

ตั้งใจหลายครั้งหลายครา..

จะย้อนกลับตามเก็บตก "ขอบคุณน้ำใจการเดินทาง" ของเพื่อนๆ..กัลยาณมิตรที่รัก

กำลังเริ่มอ่านก็ง่วงแล้ว ยังไม่ทันเข้าระบบเลย

ตาก็ลืมไม่ขึ้นแล้ว..

อีกแล้ว ๒๔ ชั่วโมง..

ผ่านไป..ผ่านไป

 

ขอโทษ..

ขอโทษค่ะ..ร้อยครั้งพันครั้ง

 

ห่ายกายใช่ห่างใจ 

ห่างทักทายใช่แชเชือน

ดวงใจไม่ลืมเลือน 

ไม่พบเพื่อนใช่แล้งใจ

เหนื่อยนักหนักใจกาย 

ยังมิคลายมิคลาไคล

    มีเพื่อนเป็นแรงใจ     

ส่งรักให้ใน(ทุก)ก้าวเดิน..