จากแนวคิดของการประชุม เรื่องการศึกษาจะป็นอย่างไรถ้าไม่เปลี่ยน

ใครจะเป็นคนเปลี่ยน    แล้ว เปลี่ยนไปอย่างไร    คิดอีกนานนะครับ  คำตอบอาจไม่ยาก แต่ระยะเวลาที่จะเดินไปถึง ไม่สั้นแน่ๆ 

อยากให้ท่านทั้งหลายที่อ่านพบ  ลองไปศึกษาประวัติศาสตร์การศึกษาไทย ตั้งแต่ที่พอจะมีบันทึก สมัยสุโขทัย อยุธยา ต้นรัตนโกสินทร์  เราคงพอจะรู้พื้นฐานการศึกกษาไทบ แต่มาถึงตอนกลางรัตนโกสินทร์ เริ่มมีอิธิพลของการศึกษาแนวคิดตะวันตก และก็มีอิธิพลมาเรื่อยจนปัจจุบัน  ประเทศไทยดีหน่อยที่ลูกศิษย์ยังไม่ลากปืน เอ็ม ๑๖ มายิงครูกับเพื่อนในห้องให้ตาย เหมือนประเทศผู้นำแนวคิดทางการศึกษาทั้งหลาย 

ไม่รู้ว่าเขาจะปฏิรูปการศึกษาไปในแนวไหน  ที่เห็นๆ เด็กก็มีแต่ปัญหา  มหาลัย ก็โทษ มัธยม  มัธยมก็โทษประถม  ประถมโทษอนุบาล  อนุบาลก็โทษพ่อแม่  แล้วใครจะแก้ 

 ในสายตาอันยาวไกลและแหลมคมของท่านทั้งหลายที่อ่าน ก็รู้ทันที่   คือ ระบบการศึกษา    ระบบการศึกษาที่พัฒนาแต่ความคิดเชิงแข่งขัน ชิงดีชิงเด่น  เอาตัวรอดหรือต้องเหนือผู้อืน  ใช้เงินหรือสิ่งตอบแทนเป็นตัวตั้ง   ปลุกเร้าความคิดเด็ก ไปในเชิงวัตถุนิยม    แล้วก็ทำกันเป็นระบบ เพื่อหาผลประโยชน์จากการใช้ทรัพยากรของคน ทั้งประเทศ  ทั้งโลก      คนร้อยละ  99.999         ถุกครอบงำตั้งแต่เกิด  ว่าดีเลิศประเสริษฐศรีเหลือเกินการศึกษาเนี่ย   เหมือนที่ท่านผู้ปกครองและคุณครูทั้งหลายเคยหาแนวทางแก้กัน

 การศึกษานะดีครับ  แต่รูปแบบคงต้องปรับปรุงให้เหมาะกับวัฒนธรรมไทย แนวทางบรรพบุรุษก็หาให้แล้ว พุทธศาสตร์น่ะเอามาใช้บ้างหรือเปล่า  ครูบาอาจารย์ ท่านก็บอก  แต่นักการศึกษา  หัวนอก  ฟังไม่รู้เรื่อง ตีความไม่เป็น ไม่เห็นทางแก้  ( แต่ก็แก้ยากอยู่)   

 นี่แค่พูดถึงแต่ปัญหาเด็กจากยุคการปฏิรูป  ยังไม่ได้พูดถึงครูเลย   จะเออรี่กันทั้งประเทศแล้ว คนมีอำนาจยังมองไม่ออกอีก

 

น่าสงสารเด็กไทย และครูไทย