สัญชีวนรก

สัญชีวนรก  แปลว่า  นรกที่ทรมานสัตว์ให้ตายแล้วกลับเป็น กล่าวคือ ในนรกนี้มีนายนิรยบาล ถือศาสตราอาวุธต่าง ๆ เช่น มีด พร้า ขวาน อันคมกล้า เป็นต้น คอยสับฟันทิ่มแทง ทุบตี แล่เนื้อ เถือหนังสัตว์นรกทั้งปวง ให้เหลือแต่ร่างกระดูก เหลือแต่โครงกระดูก เหมือนคนถากเปลือกไม้เหลือแต่แก่นไว้ ทำให้รับทุกขเวทนามากนัก พวกสัตว์นรกที่ถูกทรมานในนรกนี้ ก็จะร้องไห้ร่ำไร รำพัน อื้ออึงเป็นโกลาหลจนต้องตายไป ครั้นตายไปแล้วก็จะมีลมเย็นๆ พัดผ่านมา พาให้สัตว์นรกที่ตายแล้วกลับเป็นขึ้นมาอีก มีรูปร่างหน้าเหมือนเดิม แล้วถูกทรมานให้ได้รับทุกขเวทนาจนตายไปแล้วกลับเป็นขึ้นมาอีก บางครั้งสัตว์นรกเหล่านั้น ก็จะทำร้ายกันเอง กล่าวคือ เมื่อกลับเป็นขึ้นมาแล้ว มองเห็นสัตว์นรกด้วยกัน ก็โกรธจัด ด้วยเห็นว่าเป็นศัตรู ขณะนั้นเล็บมือเล็บเท้าของสัตว์นรกเหล่านั้น ก็จะกลายเป็นหอกเป็นดาบอันคนกล้า สัตว์นรกก็จะไล่พุ่งแทง สับฟันเข่นฆ่ากันตาย ร่างกายขาดเป็นท่อนน้อยท่อนใหญ่ กองกันอยู่เกลื่อนกลาด ครั้นตายไปแล้วก็กลับเป็นขึ้นมา และถูกทรมานให้ได้รับทุกขเวทนาต่อไปอีก ต้องตายแล้วเป็น เป็นแล้วตาย รับใช้กรรมอยู่อย่างนี้ จนกว่าจะสิ้นผลกรรม ซึ่งเป็นเวลานานนักหนา.....เหตุที่ทำให้ไปตกนรกใหญ่ขุมนี้ ก็คือบาปกรรมหรืออกุศลกรรมที่ได้ทำไว้เมื่อครั้งเป็นมนุษย์นั้นเอง กล่าวคือ สัตว์นรกเหล่านั้น เมื่อเป็นมนุษย์อยุ่นั้น ได้ฆ่าสัตว์ทรมานสัตว์ให้ได้รับทุกขเวทนา ด้วยตนเองบ้าง ส่งศาสตราวุธให้คนอื่นทำแทนตนบ้างบางคนก็เป็นโจร ปล้นบ้านเรือน ฆ่าเจ้าเอาของ บางครั้งเมื่อเป็นเจ้าเป็นนาย เป็นข้าราชการ เจ้าพนักงาน ไม่มีความยุติธรรม ไม่มีศีลธรรม ขอบกดขี่ข่มเหงชาวบ้านชอบรุกรานเอาที่บ้านที่เรือนที่ไร่ที่นา ตลอดจนที่วัดวาอารามต่างๆ ทำให้คนอื่นได้รับทุกข์ทรมาน ต้องพลัดที่นาคลาที่อยู่ บาปกรรมที่เขาทำไว้ดังกล่าวมานี้เองเป็นปัจจัยส่งผลให้ไปตกสัญชีวนรกนี้ นั่นเอง.....จบนรกขุมที่ ๑  ติดตามนรกขุมที่ ๒ ต่อไปวันพร่งนี้ครับท่าน.....ทั่งหลายที่เขียนมานี้เพื่อเผื่อแผ่นให้ทราบตามหลักพระไตรปิฏกในตู้ที่บางคนยังไม่เคยเปิดอ่านครับท่าน.....เพื่อให้สกิดใจ (ขอบคุณคุณแผ่นดินและคุณแก้วอย่างมากที่ให้ความคิดเห็น)