เด็กกับดนตรี

เด็กไทยสมัยปัจจุบันนี้ไม่ค่อยที่จะซึมซับด้านดนตรีไทยซักเท่าไหร่เลย

ที่แสดงความคิดเห็นแบบนี้เพราะประสบมากับตัวเองเพราะตัวเราก้เป็นครูสอนวิชาดนตรีไทยอยู่

ถึงเวลาเรียนเด็กก็อยากเรียนจริงหรอก  แต่พอมาเรียนเข้าจริงก็บอกว่ายากและล้มเลิกความคิด

ตั้งใจที่จะเรียน บางคนก็เข้ามาเรียนเพื่อให้ตัวเองดูเก่งมีหน้ามีตา  สามารถเอาไปคุยกับใครเค้า

ได้  หรือบางทีก็โดนพ่อแม่บังคับมาเรียน  จะหาได้น้อยมากกับคนที่มีความรู้สึกที่จะอยากเรียน

จริงๆผิดกับเราที่ขวนขวายอยากจะได้วิชานั่งซ้อมเช้ากลางวันเย็นหรือตอนไหนที่มีเวลาว่าง

ถ้าเทียบกับนกเรียนที่สอนนะต้องคอยมานั่งจี้มานั่งขอร้องให้นักเรียนซ้อมกัน ซึ่งพอมันย้อนภาพ

มองกลับไปแล้วมันรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมาก  ม่ายรู้ต้องใช้มาตรการยังไงทำให้นักเรียนับมา

สนใจใครมีข้อคิดเห็นก็ช่วยบอกกันบ้างนะ