พิกุลเป็นพืชที่มีใบรูปหอก ขอบใบเรียบเป็นมันคล้ายใบไทรเป็นพืชที่มีทรงพุ่มงดงามและไม่ทิ้งใบในฤดูแล้งมีแมลงหลายชนิดได้อาศัย

ใบพิกุลเป็นพืชอาหารชนิดที่๒๒สำหรับเลี้ยงตัวอ่อนของผึ้งกัดใบ แม่ผึ้งกัดใบจะเลือกใบตรงข้อที่ ๒ , ๓ ,หรือ ๔ เท่านั้น มักกัดใบเป็นวงขนาดใหญ่ เพียงวงเดียว ชื่อวิทยาศาสตร์ว่าMimusops elengi Linn.  วงศ์ SAPOTACEAE ชื่อสามัญ Bullet Wood  ชื่ออื่นๆ - แก้ว, ซางดง, กุน, ตันหยงแก้ว, ซางดง, กุน, พิกุลป่า, ตันหยง,พิกุลเถื่อน ถิ่นกำเนิด - ประเทศที่มีอากาศร้อน อินเดีย พม่า มาเลเซีย พบตามป่าทางภาคใต้และภาคตะวันออกของไทย
ประเภท – ไม้ยืนต้น  รูปร่างลักษณะต้น เป็นไม้ยืนต้น สูง 10 - 15 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดรูปเจดีย์ขณะที่ต้นยังเล็ก โตขึ้นเป้นทรงกลมหนาทึบเปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทามีรอยแตกตามยาวของลำต้น
ใบ ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับ รูปรีรูปไข่กว้าง 2 - 6 ซม. ยาว 7 - 15 ซม.
ปลายใบแหลมเป็นติ่งขอบใบเป็นคลื่น
ดอกดอกเดี่ยว อยู่รวมกันเป็นกระจุกที่ปลายกิ่งหรือที่ซอกใบ กลีบเลี้ยง 8
กลีบเรียงซ้อนกัน 2 ชั้น กลีบดอกประมาณ 24 กลีบเรียงซ้อนกันโคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเล็กน้อย ดอกสีขาวเมื่อใกล้โรยสีเหลืองอม
น้ำตาล ดอกบานวันเดียวแล้วร่วง มีกลิ่นหอมออกดอกตลอดปี
เหลือง รสหวานอมฝาด
เมล็ด แบนรี ขนาด 1.5 เซนติเมตร เปลือกแข็ง(เอกสารอ้างอิง:http://www.geocities.com/m4217_m/pa5.htm)