การไปเที่ยว  ท่องเที่ยว  ปลดปล่อย  ให้จิตใจได้พักผ่อน  ถือได้ว่า.....เป็นหนทางของการรักษาโรค  ได้อย่างหนึ่ง 

อาจจะรักษาโรคชรา ก็ได้นะ  เพราะสังเกต อารยประเทศ  ผู้คน ท่านนิยม การเดินทางท่องเที่ยว 

ในวัย  รุ่นๆๆ อาจจะยัง.....ไม่อยากแก่ 

และท่องเที่ยว ในยามแก่  เพราะ ไม่อยากจะแก่ไป.....มากกว่านี้.....

ข้อสันนิษฐานของครูอ้อย แซ่เฮ นะคะ  ไมได้บังคับให้เชื่อ.....ฮา

Line-23

Narr71

Line-23

บ้างบางท่าน  ยังไม่ยอมรับว่า.....เป็นโรค  จิตอ่อนๆ 

แต่ครูอ้อย แซ่เฮ  ยอมรับค่ะ  ว่าเป็นโรคจิต.....

เช่น  ลงจากบ้านไปแล้ว  ครุ่นคิดว่า....เอ  ปิดก๊อกน้ำหรือยัง  ปิดไฟหรือยัง ปิดพัดลมหรือยัง.....

ครูอ้อย แซ่เฮ  เป็นโรคจิต ล่ะค่ะ

จิตฟุ้งซ่าน ขณะนั้น  ไม่คิด  ไม่มีสติ  จึงลืม ลืมว่า.....ได้ทำ สิ่งเหล่านั้น หรือยัง 

ทีนี้การท่องเที่ยว  จะรักษาโรคนี้ ได้อย่างไร.....

ท่านอื่นๆๆ จะเป็นอย่าง ครูอ้อย แซ่เฮ ไหม  ลองคิดตามนะคะ

Line-23

เวลาจัดกระเป๋าเดินทาง  ไม่เคยลืมกางเกงใน  เสื้อชั้นใน  ครีมล้างหน้า  ยาสีฟัน  พร้อมแปรง 

ไม่เคยลืมโทรศัพท์  ไม่เคยลืมกระเป๋าเงิน หรือ บัตรเครดิต 

ไม่เคยลืมคิดถึง  โปรแกรมที่อยากจะไป  อยากจะซื้อ หรือจับจ่าย 

และไม่เคยลืม.....ที่จะนินทา  เจ้านาย ในระหว่างการเดินทาง ฮา.....

การไม่เคยลืม เหล่านี้  เป็นการรักษา โรคจิตได้ไหมล่ะ 

เอิ๊กเอิ๊ก 

Line-23

หากท่านบ้างบางท่าน  ยังลืม กางเกงชั้นใน 

ลืมโทรศัพท์มือถือ  ลืมกระเป๋าเงิน หรือบัตรเครดิต 

นั่น เป็นสัญญาณบอกเหตุแล้วว่า.....ท่านเป็นโรคจิต  เข้าขั้น โคม่า.....

ครูอ้อย แซ่เฮ  ตั้งข้อสันนิษฐาน เองนะคะ 

ขออภัย  ท่านคุณหมอที่มีความรู้ด้วยนะคะ 

ครูอ้อย แซ่เฮ คนนี้  ตั้งใจเขียน เพื่อความสนุกสนาน มิได้ ลบหลู่ แต่อย่างใด 

เอิ๊กเอิ๊ก 

Line-23

ตามประสา  คนเป็นโรคจิต.....

อย่าง.....

ครูอ้อย แซ่เฮ